Όνειρο συμπολίτη μας


Του Κώστα Αλπόγλου

Μ’αυτή την μεγάλη ζέστη του Ιουλίου, κάθισα σ’ένα παγκάκι κοντά στη θάλασσα και την πεντακάθαρη ακρογιαλιά και σκεπτόμουν πόση ανείπωτη χαρά και θαυμασμό νοιώθω για την πόλη μου!
Αρχίζω να σκέπτομαι την Εθνική οδό, η οποία, ευτυχώς, δεν υπογειοποιήθηκε στο παραλιακό μέτωπο, γιατί θα δημιουργούσε πολλά προβλήματα.

Η Αρχή της πόλης, συνεπικουρούμενη από μία κίνηση κατηρτισμένων και εξειδικευμένων πολιτών της, επέτυχε την παράκαμψη, η οποία επέλυσε τα υπάρχοντα προβλήματα και έγινε πραγματικότητα η επανένωση της πόλης με το λιμάνι της και την θάλασσα.
Με συντονισμένες και μελετημένες ενέργειες, επετεύχθη η μετακίνηση του κόμβου της Εθνικής οδού και διοχετεύθηκε η κυκλοφορία των κάθε είδους οχημάτων, εκτός και πέραν της κεντρικής οδού Φαλάρων.


Το τμήμα της οδού Φαλάρων, μεταξύ παραλίας και οδού Ελευθερίου Βενιζέλου, είναι πλέον ελεύθερο από οχήματα και έγινε πεζόδρομος. Εξαλείφθηκε κάθε κίνδυνος τραυματισμού πεζών από τα διερχόμενα οχήματα, κυρίως ηλικιωμένα*/ και παιδιών.
Το πάρκο παραμένει ολοκάθαρο, περιποιημένο και φροντισμένο, χωρίς καταστροφές και χωρίς στάσιμα νερά στον κεντρικό του πεζόδρομο.
Στην κεντρική πλατεία επικρατούν η καλαισθησία και η τάξη. Καλόγουστα κιόσκια, χωρίς καλώδια ρεύματος στερεωμένα, πρόχειρα και για ευκολία, επάνω στα πλατάνια και σε μεταλλικές σωλήνες.
Οι δρόμοι, κυρίως εμπρός από τα καφενεία, δεν καταλαμβάνονται από τραπεζοκαθίσματα και γλάστρες.

Όσον αφορά τα κάθε είδους οχήματα και τους οδηγούς:

Υποδειγματική τήρηση των πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης, δεν υπάρχει ούτε μία απαγορευτική πινακίδα, της οποίας η «εντολή» δεν τηρείται.
Οι κεντρικοί δρόμοι παραμένουν συνεχώς ελεύθεροι από αστείες και επικίνδυνες σταθμεύσεις αυτοκινήτου και μοτοσυκλετών.
Δεν διανοείται κανείς οδηγός να σταθμεύσει – για ευκολία του-το αυτοκίνητο του επί των πλατειών, ούτε διάφορα οχήματα «κόβουν» δρόμο διασχίζοντα τις πλατείες. Άλλωστε αυτό απαγορεύεται.
Δεν κυκλοφορούν στην πόλη αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες ανασφάλιστα και χωρίς αριθμό κυκλοφορίας. Είναι κάτι αδιανόητο, οι έλεγχοι είναι συνεχείς και τα πρόστιμα εξοντωτικά.

Ομοίως δεν κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα χωρίς τον σιγαστήρα της εξάτμισης ή το ηχητικό σύστημα στη διαπασών και, κανείς εξ’αυτών, δεν «ρυπαίνει»την ακοή των υπολοίπων, ιδίως τις ώρες κοινής ησυχίας.
Κανείς κάτοικος δεν τοποθετεί ξύλα ή οτιδήποτε άλλο, στον δρόμο, εμπρός από το σπίτι του, προκειμένου να εξασφαλίζει την δική του δημοσιοϊδιωτική θέση στάθμευσης.
Είναι αδιανόητο, κάποιος κάτοικος, να θεωρήσει το πεζοδρόμιο ως αποθηκευτικό του χώρο ή ως προέκταση του σπιτιού του και να τοποθετήσει σ αυτό. μόνιμα ή ημιμόνιμα. διάφορα αντικείμενα.

Ούτε λόγος βέβαια για κατάληψη τμημάτων ή ολοκλήρου του εύρους του πεζοδρομίου από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Οι αρχές επεμβαίνουν και αποκαθιστούν αμέσως την τάξη, εάν κάποιος παρανομήσει.
Οι κάδοι απορριμμάτων των κεντρικών οδών-τοποθετημένοι σε προσεκτικά επιλεγμένες θέσεις- δεν προσβάλλουν την καλαισθησία ή την «όσφρηση» των διερχομένων.
Είναι πεντακάθαροι και πλένονται τακτικά.

Όλοι θεωρούν την δημόσια και δημοτική περιουσία ως δική τους. Την προστατεύουν. την φροντίζουν και ενδιαφέρονται γι’αυτήν. Αν κάποιος, ενήλικας ή ανήλικος, καταστρέψει κάτι, ελέγχεται αμέσως από τα όργανα και το αποζημιώνει.
Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να «ξεφύγει» κάποιος, επειδή τυγχάνει φίλος, γνωστός ή συγγενής.
Οι ονοματοδοσίες των οδών έγιναν με αντικειμενικότητα και στοιχαοθετημένα. Τιμήθηκαν όλοι όσοι πραγματικά προσέφεραν,ποικιλοτρόπως, στην πόλη και αξίζουν τιμές.
Οι πινακίδες είναι κατατοπιστικές και χωρίς λάθη, επειδή η προετοιμασία και ο έλεγχος υπάτων αρμοδίων ήταν εξονυχιστικός, τόσο κατά την ανάθεση, όσο και κατά την παραλαβή του έργου.

Όλα τα σκυλιά που υπάρχουν και κυκλοφορούν στους δρόμους και στις πλατείες, είναι δεσποζόμενα και οι ιδιοκτήτες τους φροντίζουν για τα αυτονόητα.
Δεν υπάρχουν επικίνδυνα αδέσποτα, ούτε κίνδυνοι εξ’αυτών.
Έχουν αναδειχθεί οι σπουδαιότερες από τις αρχαιότητες της πόλης που ήλθαν στο φως και τοποθετήθηκαν ενημερωτικές πινακίδες για το τι ακριβώς αφορούν.
Η ιστορία της πόλης διδάσκεται διεξοδικά στους μαθητές των σχολείων.

Έγιναν και γίνονται πολλές προσπάθειες από τους ιθύνοντες και. διά της ενημέρωσης και του παραδείγματος, επέτυχαν πολλές εθελοντικές δράσεις, ιδίως την περίοδο της οικονομικής κρίσεως που διανύουμε..
Το επί σχεδόν 3 γενιές, κόσμημα της πόλης, ο ανθόκηπος, παραμένει και σήμερα ένας τόπος ομορφιάς, με τα λουλούδια, το πράσινο και την προτομή του Ν. Κασομούλη. Στα παγκάκια που υπάρχουν, τόσο εκεί, όσο και στην κεντρική πλατεία, ξεκουράζονται οι ηλικιωμένοι και οι οικονομικά ασθενέστεροι.

Στους οδηγούς των οχημάτων, που εισέρχονται στη πόλη από δυτικά, ξεδιπλώνεται το υπέροχο θέαμα της πεντακάθαρης και αποψιλωμένης παραλίας.
Εξαίσια και πεντακάθαρα είναι και τα παρτέρια, εκατέρωθεν της οδού.
Στο καλαίσθητο περίπτερο, που ακόμη δεν έχει αποφασισθεί που ακριβώς θα στηθεί, βρίσκουν και προμηθεύονται, οι επισκέπτες και οι διερχόμενοι,τα τοπικά προϊόντα.

Σε πλατεία της πόλης έχουν τοποθετηθεί διασωθέντα αντικείμενα και κρυσταλλοποιημένες φωτογραφίες της πόλης, που μαρτυρούν την ιστορία και την εικόνα της, στο πέρασμα των χρόνων.
Σε περίοπτη θέση. όπως άλλωστε σε όλες τις πόλεις και χωριά, δεσπόζει το Ηρώο, το μνημείο των πεσόντων εν πολέμω Στυλιδιωτών.
Θα μπορούσα να απαριθμήσω μια πληθώρα ακόμη «κοσμημάτων » αλλά δυστυχώς, ο θόρυβος των παιδιών που «πλατσούριζαν» στη θάλασσα με ξύπνησε και επανήλθα στη πραγματικότητα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2016/12/blog-post_6.html#ixzz4S2irAx3Y