«

»

Απρ 09

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Ας πάρουμε θέση! Οχι στον πόλεμο


πυραυλος

To πρωί της Παρασκευής 7/4 οι ΗΠΑ έκαναν επίθεση με πυραύλους σε αεροπορική βάση στη Συρία, δήθεν για απάντηση στο χτύπημα με τα χημικά που έγινε πριν 2 μέρες στην επαρχία Ιντλίμπ και που φυσικά δεν μπορεί να ξεκαθαριστεί το ποιος και πως το έκανε μέσα σε 2 μέρες.
Βέβαια με όποιο τρόπο κι αν έγινε το φρικτό συμβάν με τα χημικά, πράγμα που θα γίνει γνωστό ίσως πολύ αργότερα και όπου το πιο πιθανό είναι ότι θα αποδειχθεί ότι δεν έγιναν τα πράγματα όπως λένε οι Αμερικανοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, δεν είναι δυνατόν να νομιμοποιείται η Αμερικάνικη επέμβαση- πυραυλική επέμβαση.
Οι ΗΠΑ πλέον, με την κάλυψη των Ευρωπαίων συμμάχων τους Γερμανίας Γαλλίας κ.α. παίζουν ανοιχτά το ρόλο του παγκόσμιου μπάτσου που επεμβαίνει όπου θέλει, όποτε θέλει, με όποιον τρόπο κρίνει χωρίς να θεωρεί κανείς ότι πρέπει να δώσει λογαριασμό σε κάποιον παγκόσμιο οργανισμό όπως πχ ο ΟΗΕ έστω για τα προσχήματα.

Αν σκεφτεί κανείς την προηγούμενη περίπτωση του Ιράκ όπου επί μήνες και με εμπλοκή του ΟΗΕ έψαχναν για χημικά όπλα, για να βρουν πρόσχημα για την επίθεση που έγινε κ με συμμετοχή άλλων κρατών, βγαίνει ένα καθαρό συμπέρασμα.
Σήμερα τα πράγματα είναι τόσο σκούρα για την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, που οι άρχουσες τάξεις, στην περίπτωση αυτή η αμερικάνικη μεγαλοαστική τάξη που στηρίζει τον Τραμπ κ εκφράζεται από αυτόν, δεν τηρούν καν τα προσχήματα, και κάνουν ολοφάνερη τη δίψα τους κ την ανάγκη τους για πόλεμο.
Θυμίζω ότι την απίστευτη τρομοκρατική ενέργεια των ΗΠΑ του Τραμπ, στηρίζουν Γαλλία, Γερμανία, Ισραήλ κλπ. «εταίροι » δηλ κατά την κυβέρνηση μας.
Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι με ανάλογο τρόπο θα φερθούν και άλλες χώρες όταν η κρίση στις οικονομίες τους φτάσει στο κόκκινο.

Ο πόλεμος λοιπόν, ο μεγάλος και γενικευμένος είναι μια ανάσα δίπλα μας.

Έχουμε υποχρέωση επομένως να στηρίξουμε τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας, να αντισταθούμε στον πόλεμο που φέρνουν με φόρα οι μεγάλες επιχειρήσεις για να λύσουν την κρίση τους με το αίμα των λαών.
Λένε κάποιοι ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο αφού η κυβέρνηση του τόπου είναι «άχρηστη» ή «άθλια».
Aυτοί που κυβερνάνε όμως δεν είναι καθόλου «άχρηστοι». Κάθε άλλο μάλιστα. Απλά όχι μόνο δεν είναι μαζί μας αλλά βρίσκονται απέναντί μας.
Τα συμφέροντα που τάχτηκαν να υπηρετήσουν(όσα φούμαρα κι αν πουλάνε στο λαό περι του αντιθέτου) τα εξυπηρετούν μια χαρά. Είναι δηλαδή χρησιμότατοι και οι πλέον κατάλληλοι για να περάσουν όλο το πρόγραμμα που απαιτούν οι έχοντες την εξουσία για να ανακάμψει η οικονομία τους.
Άλλωστε η εξουσία, δηλ. οι πλουσιοι επιχειρηματίες δεν θα εμπιστευόντουσαν ποτέ τη θέση αυτή σε άχρηστους.
Στο θεμα μας μάλιστα, ο υπουργός Άμυνας Καμμένος έχει συμφωνήσει στο να παρέχει το πολεμικό μας ναυτικό διευκολύνσεις σε Αμερικανικά και νατοϊκά πλοία.
Αν τωρα σε κάποιο βομβαρδισμό από Αμερικανικά πλοία «τύχει» να βρίσκονται μαζί και ελληνικά που συνοδεύουν, όπως καταλαβαίνουμε μπλέκουμε κι εμείς.

Γι αυτό θα πρέπει η Ελλάδα να αποκλείσει κάθε εμπλοκή σε επιχειρήσεις που κάνουν Αμερικανοί και Νατοϊκοί στην περιοχή. Γι αυτό πρέπει ο λαός να είναι εχθρικός προς κάθε παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο όποιος κι αν είναι ο λόγος.
Κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ο λαός δεν πρέπει να μείνει αδιάφορος και με σταυρωμένα τα χέρια.
Ας μη στείλουμε με την αδιαφορία μας τα παιδιά μας σε πολεμικά μέτωπα, για να εξυπηρετηθούν βρώμικα παιχνίδια.

Μπορεί να γίνει όμως κάτι και πως;
Είναι δυνατόν λένε πολλοί να μείνουμε σαν χώρα έξω από κάθε οργανισμό όπως το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ; Πως μπορεί να γίνει αυτό σε μια μικρή και αδύναμη χώρα όπως η Ελλάδα;

Ο λαός όμως πρέπει να σκεφτεί διαφορετικά. Είναι υποχρεωμένος να σταματήσει να σκέφτεται με δειλία και ηττοπάθεια στο όνομα δήθεν του ρεαλισμού.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να δοκιμάσουμε και να νοιώσουμε τη δύναμή μας.
Ας οργανωθούμε, ας γραφτούμε στα σωματεία μας κι ας παλέψουμε. Πως μπορούμε να λέμε ότι ξέρουμε τα όρια χωρίς να μπούμε καν στη μάχη;
Η δύναμη των λαών είναι τεράστια και χωρίς όρια όταν αυτοί αποφασίζουν να παλέψουν. Αυτό λεει η ιστορία.
Αν ίσχυε το αντίθετο θα είμασταν ακόμη στο δουλοκτητικό σύστημα ή τη φεουδαρχία.
Αν δεχτούμε μοιρολατρικά τη σημερινή κατάσταση θα καταλήξουμε σίγουρα σε κάποιο παγκόσμιο πόλεμο να πολεμάμε ο ένας λαός τον άλλο για να λύσουν τα προβλήματα τους οι τεράστιοι επιχειρηματικοί όμιλοι και να ανοίξουν οι δουλείες τους.
Ο ένας δρόμος λοιπόν είναι ο ρόλος του δειλού παρατηρητή που περιμένει να συμβεί το μοιραίο επειδή δεν μπορεί δήθεν να κάνει αλλιώς.
Ο ρόλος δηλαδή που αν είχε επιλέξει ο λαός το 1940-1944 ούτε το έπος της Αλβανίας αλλά ούτε και οι χρυσές σελίδες της Εθνικής Αντίστασης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ θα είχαν γραφτεί.
Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος της οργάνωσης και του αγώνα για έναν άλλο κόσμο ανθρώπινο και ειρηνικό, όσο δύσκολο κι αν μοιάζει τώρα κάτι τέτοιο.
Ας σκεφτούμε κι ας πάρουμε θέση.

Ας μη χαρίσουμε τη ζωή και το μέλλον μας σε ξένα βρώμικα χέρια.
Ας γίνουμε πρωταγωνιστές της ζωής μας και όχι αναλώσιμα θύματα.

 
Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2017/04/blog-post_10.html#ixzz4djzy8oxm

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://stilidanews.gr/2017/04/09/%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%ce%b8%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%bf%cf%87%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf/

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>