Άνω Σπαρτιά Στυλίδας: Η Εξόδιος ακολουθία των 3 μελών της Ιερατικής Οικογένειας


1

Σε ιδιαίτερα συγκινησιακό κλίμα εψάλη στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Άνω Σπαρτιάς, το πρωί της Πέμπτης 12 Οκτωβρίου, η Εξόδιος ακολουθία των 3 μελών της Ιερατικής οικογενείας του π. Σπυρίδωνος Παπαδοπούλου, οι οποίοι βρήκαν τραγικό θάνατο το μεσημέρι της Δευτέρας 9 Οκτωβρίου σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην Π.ΕΟ. Αθηνών – Θεσσαλονίκης στο ύψος του Καραβομύλου.
Της Εξοδίου ακολουθίας προηξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, πλαισιούμενος από πολλούς ιερείς της Ανατολικής Φθιώτιδος, καθώς επίσης παρέστησαν, μοναχές από τις γύρω Ιερές Μονές της Μητροπόλεως μας και πλήθος πιστών από το χωριό Άνω Σπαρτιά και την ευρύτερη περιοχή. Ανάμεσά τους παρέστη και ο Αντιπεριφερειάρχης Φθιώτιδος κ. Ευθύμιος Καραΐσκος.
Συνέχεια ανάγνωσης “Άνω Σπαρτιά Στυλίδας: Η Εξόδιος ακολουθία των 3 μελών της Ιερατικής Οικογένειας”

Σοβαρό ατύχημα κατά τη διάρκεια αγροτικών εργασιών


EKAB

Αγωνία για ηλικιωμένο από τη Δυτική Φθιώτιδα που αυτοτραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια αγροτικών εργασιών στο Λιτόσελο.
Ο άτυχος ηλικιωμένος είχε μεταβεί την Πέμπτη (12/10) το πρωί σε χωράφι στο παραπάνω μέρος μαζί με τον γιο του, προκειμένου να κόψουν βάτα και να καθαρίσουν το χώρο.
Σε κάποια κακιά στιγμή αργά το μεσημέρι το μηχάνημα χτύπησε τον άνθρωπο στα πόδια προκαλώντας του βαθύ κόψιμο.
Η αιμορραγία ήταν μεγάλη και ο γιος του τον μετέφερε εσπευσμένα στις 14:15 στο Κέντρο Υγείας Μακρακώμης. Από κει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ τον παρέλαβε για τη διακομιδή του στο Νοσοκομείο Λαμίας, καθώς ο τραυματισμός του κρίθηκε εξαιρετικά σοβαρός.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2017/10/blog-post_54.html#ixzz4vJKoMCqe

«Είναι πνιγερό αυτό το τέλος πολέμου…» Της Σοφίας Χουδαλάκη


ap

Διατρέχουμε τον Οκτώβρη, έναν ακόμα Οκτώβρη μετά από τον σημαδιακό εκείνο μήνα του 1944, όταν ο χιτλερικός στρατός αποχωρούσε από την Αθήνα. Η Απελευθέρωση κλείνει φέτος τα εβδομήντα τρία της χρόνια. Με αφορμή την επέτειο κάθε τέτοιες μέρες όλο και σε κάποια συζήτηση ακούγεται εκείνη η τοποθέτηση που λέει ότι:

«Τότε, που είχαμε να αντιμετωπίσουμε τους ναζί όλοι οι Έλληνες ήμασταν ενωμένοι και πολεμούσαμε μαζί τον κοινό εχθρό».
Συνήθως, όσοι τοποθετούνται με αυτό τον τρόπο διακρίνονται από έναν πηγαίο αντικομουνισμό, τον οποίο προσπαθούν μάταια να καλύψουν με ένα περίβλημα απολιτίκ πολιτισμού, μετανεωτερικής ευγένειας βόρειο-ευρωπαϊκού τύπου («σε σφάζω και χαμογελώ) και άοσμης, άχρωμης, αταξικής «δημοκρατικότητας». Συνέχεια ανάγνωσης “«Είναι πνιγερό αυτό το τέλος πολέμου…» Της Σοφίας Χουδαλάκη”