Η ανάπτυξη των ολίγων προϋποθέτει τη φτωχοποίηση των πολλών  


arthra

Η ανάπτυξη των ολίγων προϋποθέτει τη φτωχοποίηση των πολλών

Τα τελευταία στοιχεία για την «ανάπτυξη» της «ελληνικής» ναυτιλίας επιβεβαιώνουν -για άλλη μια φορά- πως είναι κουραφέξαλα και προπαγάνδα για το «πόπολο» οι διακηρύξεις ότι η ανάπτυξη των επιχειρηματιών και των πολύφερνων «επενδυτών» θα σημάνει αυτόματα και την ανάκαμψη της ρημαγμένης ζωής των εργαζομένων, των ανέργων και των μεσαίων στρωμάτων της χώρας.

Διαχρονική καραμέλα έχουν καταντήσει οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις των κυβερνήσεων, της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών δυνάμεων, των «αυτοδιοικητικών», των οικονομικών παραγόντων -ντόπιων και ξένων.

«Κυρίαρχοι οι Έλληνες εφοπλιστές και το 2017 στις ναυπηγήσεις» γράφει ο τύπος, καθώς «στο τέλος του Οκτωβρίου είχαν σε εξέλιξη πρόγραμμα για 238 πλοία, χωρητικότητας 23,9 εκατ. τόνων (dwt)». «Πρώτοι οι Έλληνες εφοπλιστές» στην αγορά πλοίων, έχοντας επενδύσει «από τις αρχές του χρόνου μέχρι και την πρώτη βδομάδα του Νοεμβρίου 4,06 δισ. δολάρια για την αγορά 253 πλοίων». «Συνεχίζει να προελαύνει η ελληνόκτητη ναυτιλία, αυξάνοντας το μερίδιό της στον παγκόσμιο στόλο στο 16,71% το 2017, έναντι μεριδίου 16,36% το 2016 και μόλις 15,53% στις αρχές του 2009. Όλα αυτά τα χρόνια, ο ελληνόκτητος στόλος όχι μόνο διατήρησε την πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτιλία, αλλά διεύρυνε περαιτέρω το μερίδιό του». Αλήθεια, πού οφείλεται αυτό το «ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα»; Γιατί, ενώ ο εφοπλισμός καταγράφει πρωτιές, η ανεργία στους ναυτεργάτες τσακίζει κόκαλα; Κι αν οι ναυπηγήσεις -σε άλλες «αγορές»- νέων πλοίων σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, γιατί στα ελληνικά ναυπηγεία πέφτει αραιά πού καμιά σφυριά;

Αν δει κανείς το «δουλεμπόριο» που δίνει και παίρνει στα καράβια, τις συνθήκες εργασίας, τις αμέτρητες φοροαπαλλαγές, που ισοδυναμούν με πλήρη φοροασυλία, τις απαλλαγές από ασφαλιστικές εισφορές, τις κρατικές επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις (μόνο οι εφοπλιστές της ακτοπλοΐας έχουν επιδοτηθεί με 1 δισ. «ζεστό» χρήμα τα τελευταία 16 χρόνια), είναι βέβαιο ότι θα βρει την απάντηση. Τα προνόμια που εξασφαλίζουν σταθερά και αδιάληπτα οι κυβερνήσεις στους εφοπλιστές, μαζί και η σημερινή, είναι ένα μέρος μόνο των όσων προσφέρονται απλόχερα συνολικά στους επιχειρηματικούς ομίλους. Και αυτό το τρελό φαγοπότι της ολιγαρχίας του πλούτου στήνεται πάνω στο θυσιαστήριο των λαϊκών αναγκών(πχ. ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών).

Να τι έχουν να περιμένουν από την ανάπτυξη οι επιχειρηματικοί όμιλοι και τι ο λαός. Να γιατί δεν είμαστε όλοι αδέρφια, αλλά έχουμε αντίθετα συμφέροντα. Το να κατανοήσουμε ότι, όταν χάνει η μια πλευρά, κερδίζει η άλλη, είναι σημείο εκκίνησης για τους πολλούς σε μια πορεία πάλης που θα αλλάξει τα δεδομένα στην κοινωνία. Που θα επιβάλλει την αρχή: Κηφήνες τέλος. Ο πλούτος που παράγεται στην Ελλάδα -στον πλανήτη- να διατίθεται για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και τη συνεχή βελτίωση της ζωής όλων ανεξαιρέτως.

Ένας από τους πολλούς

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2017/11/blog-post_50.html#ixzz4yrf8zkGI