Το «Νταβός της Ασφάλειας» επιβεβαίωσε: «στο χείλος του γκρεμού»  



1

Το «Νταβός της Ασφάλειας» επιβεβαίωσε: «στο χείλος του γκρεμού»

Μια ακόμα επιβεβαίωση ότι οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί του παγκοσμιοποιμένου κεφαλαίου(ιμπεριαλισμός) έχουν χτυπήσει «κόκκινο» έδωσε η Διάσκεψη του Μονάχου – γνωστή και ως το «Νταβός της Ασφάλειας» – που ολοκληρώθηκε την περασμένη Κυριακή. Γεγονός με το οποίο τα λαλίστατα ΜΜΕ των καναλαρχών και της κυβέρνησης ελάχιστα ασχολήθηκαν.Οι τοποθετήσεις στη συνάντηση αυτή επιβεβαίωσαν εκείνο που εντόπιζε και η έκθεση που αποτέλεσε βάση της συζήτησης, διερωτώμενη αν βρισκόμαστε «στο χείλος του γκρεμού»: Ότι δηλαδή οι οικονομικοί και γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί έχουν περάσει σε άλλη φάση, «ο κόσμος μπαίνει σε μια νέα εποχή» και, όπως είπε και ο πρόεδρος της συνδιάσκεψης, Β. Ίσινγκερ, «τον τελευταίο χρόνο έχει πλησιάσει πολύ κοντά στο χείλος μιας σημαντικής σύγκρουσης (…) Είτε στην Κορεατική Χερσόνησο, στον Περσικό Κόλπο ή στην Ανατολική Ευρώπη, μια μόνο λανθασμένη απόφαση θα μπορούσε να προκαλέσει γρήγορα μια επικίνδυνη αλυσιδωτή αντίδραση».

Εκείνο που τροφοδοτεί τις επικίνδυνες εξελίξεις, όπως και τις ανακατατάξεις στο διεθνές σύστημα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον λυσσασμένο ανταγωνισμό των επιχειρηματικών ομίλων για το ξαναμοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Οι ανακατατάξεις αυτές και η «νέα» επικίνδυνη φάση στην οποία περνάνε οι ανταγωνισμοί των πολιτικοοικονομικών μεγαθηρίων μέσω την εθνικών κρατών τους, καταγράφονται εξάλλου και σε μία προς μία όλες τις αναθεωρημένες «παγκόσμιες στρατηγικές» των βασικών «παικτών» του. Είτε μιλάμε για την πρόσφατη «Εθνική Στρατηγική» των ΗΠΑ, που χαρακτηρίζει ως «αναθεωρητικές δυνάμεις» και «νούμερο 1» κίνδυνο για τα συμφέροντα των ΗΠΑ τις Ρωσία και Κίνα, είτε για την αγωνία με την οποία Γερμανία και Γαλλία προσπαθούν να αναβαθμίσουν – μέσα από αντιφάσεις και ανταγωνισμούς – τις «αυτοτελείς» στρατιωτικές ικανότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαπιστώνουν οι τελευταίοι την ανάγκη ενεργότερης ανάμειξης στις πολιτικο-στρατιωτικές επεμβάσεις και τη διασφάλιση των ιδιαίτερων συμφερόντων των δικών τους κολοσσών απέναντι στα άλλα ισχυρά κέντρα.

Μέσα από αυτό το πρίσμα πρέπει κανείς να δει και τις εξελίξεις στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια. Εδώ ξεδιπλώνονται με νέα ορμή τα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε. για την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» της περιοχής. Σχέδια που περιλαμβάνουν τόσο την ολοκλήρωση των δικτύων για το πέρασμα των δρόμων Ενέργειας και μεταφορών προς την Ε.Ε. και την εξαγωγή κεφαλαίου στις αγορές αυτές, όσο και τα παράλληλα σχέδια για την ένταξη των κρατών της Βαλκανικής στο ΝΑΤΟ, την ενίσχυση βάσεων και στηριγμάτων, με την «κάννη» στραμμένη στη Ρωσία και με στόχο τη μείωση των ερεισμάτων της στην περιοχή.

Παραπάνω από ενδεικτική για τους ανταγωνισμούς που οξύνει ο σχεδιασμός αυτός είναι η πρόσφατη συνέντευξη του ΥΠΕΞ της Ρωσίας, Σ. Λαβρόφ, σε σερβικό μέσο. Εκεί, σε ό,τι αφορά την κατάσταση στα Βαλκάνια, σημειώνει ότι στο πλαίσιο της «διεύρυνσης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς», οι ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες σπάνε προηγούμενες «συμφωνίες κυρίων», «προσπαθούν να προσαρμόσουν τα Βαλκάνια σε μια πολιτική διαχωριστικών γραμμών και περικύκλωσης της Ρωσίας με στρατιωτική υποδομή του ΝΑΤΟ», «βάζοντας τις βαλκανικές χώρες σε θέση να κάνουν μια επιλογή: “Είστε είτε με τη Δύση είτε με τη Ρωσία”».

Ισχυρίζεται, μάλιστα, ότι τα βαλκανικά κράτη θα πρέπει να αφεθούν «να αποφασίσουν ανεξάρτητα» για το πέρασμα των αγωγών Ενέργειας, όπως π.χ. του «Turkish Stream», αλλά και για την ένταξή τους στην ευρωενωσιακή ή την ευρωασιατική αγορά, «υπενθυμίζοντας» με νόημα ότι «απαιτούσαν από την Ουκρανία να κάνει την ίδια επιλογή και ως αποτέλεσμα η ουκρανική κοινωνία και το κράτος θρυμματίστηκαν».

Η «μεγάλη» αυτή εικόνα δείχνει πιο καθαρά και τις τεράστιες ευθύνες που αναλαμβάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που για λογαριασμό των συμφερόντων της ελληνικής ολιγαρχίας του πλούτου διεκδικεί ρόλο πρωταγωνιστή στην προώθηση των σχεδίων ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στα Βαλκάνια και ευρύτερα. Βαφτίζει μάλιστα με θράσος «εθνικό» συμφέρον και «συμβολή στη σταθερότητα» την πολιτική αυτή, που μόνο κινδύνους γεννάει για το λαό μας και τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής, όπως δείχνει και η κατάσταση σε Αιγαίο και Κύπρο.

Αποκαλύπτει επίσης το ρόλο των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων που με την υιοθέτηση, την υποδαύλιση, την καλλιέργεια και την εκμετάλλευση του εθνικιστικού μίσους, του ρατσισμού, των θρησκευτικών διαφορών ή άλλων -ισμών δουλεύουν για τα συμφέροντα των μεγαλοσχημόνων. Και, ενώ παριστάνουν τους υπερπατριώτες, σπρώχνουν τον λαό τους να σφαχτεί με τους γύρω του για να επιτευχθούν οι σχεδιασμοί του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού πόλου.

Τελικά αυτοί που συσκέπτονται στο «Νταβός της Ασφάλειας» είναι οι ίδιοι που σπρώχνουν τον κόσμο στο «χείλος του γκρεμού».

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/02/blog-post_23.html#ixzz57uvPGl9r