Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Σουηδικού Κομμουνιστικού Κόμματος Αντρέας Σόρενσεν  



1

Ο Αντρέας Σόρενσεν ο νέος πρόεδρος του Σουηδικού Κομμουνιστικού Κόμματος εκλέχθηκε πέρυσι τον Μάιο. Δέχθηκε με μεγάλη χαρά να επικοινωνήσει με τους Έλληνες εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό μέσα από το περιοδικό «Ατέχνως». Τη συνέντευξη πήρε ο Πάνος Αλεπλιώτης.

Γεια σου Αντρέα.

Δεν είναι πολλοί στον κόσμο που απευθύνονται στον ενικό σε ένα πρόεδρο κόμματος αλλά στην Σουηδία είναι καθιερωμένο.

Στη Σουηδία, έχουμε από καιρό σταματήσει να λέμε «εσείς». Σχετίζεται με την έντονη αίσθηση που πολλοί Σουηδοί αισθάνονται ότι «δεν μπορείς να είσαι ανώτερος από τους άλλους». Πρόκειται για ένα ειδικό πολιτιστικό φαινόμενο, το οποίο αξίζει να κρατηθεί!

2

— Ποιος είναι ο Αντρέας Σόρενσεν και το κόμμα που εκπροσωπεί ;

— Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας, την Ουψάλα. Ήμουν προηγουμένως ενεργός συνδικαλιστής και πριν από λίγα χρόνια έκανα το βήμα να μπώ στο Σουηδικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Το κόμμα μας πραγματοποίησε πέρυσι το 37ο Συνέδριό του όπου μεταξύ άλλων παρέστη και ο Ελισσαίος Βαγενάς  του ΚΚΕ. Την ίδια χρονιά γιορτάσαμε επίσης τα 100 χρόνια του κόμματος. Είναι μια ιστορία που χαρακτηρίζεται από θετικές και αρνητικές εμπειρίες.

Το κόμμα μας μπορεί να είναι υπερήφανο που συνεισέφερε ώστε η Σουηδία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 να είναι από τις χώρες που είχε τις περισσότερες απεργίες στον κόσμο και ότι ο σουηδικός λαός ήταν  ο λαός που κατάφερε να συγκεντρώσει και να στείλει τα περισσότερα χρήματα, αναλογικά με τον πληθυσμό, στους αγωνιστές της Ισπανίας μεταξύ 1936-39. Έχουμε επίσης βιώσει τον ρεβιζιονισμό από κοντά, όταν αυτός προσχώρησε στον Ευρωκομμουνισμό, έκανε συμμαχία  με τους σοσιαλδημοκράτες και μέρος του Κόμματος συνέχισε σαυτό που σήμερα είναι το Αριστερό κόμμα Σουηδίας.

Σήμερα, βλέπουμε ότι οι αντιθέσεις στην Σουηδική κοινωνία αυξάνονται, την ίδια ώρα που η Σουηδία συμμετέχει ολοένα και πιο ενεργά στη διεθνή αγορά και προσπαθεί να αναρριχηθεί στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Στην θέση που είμαστε τώρα, προσπαθούμε να αναπτύξουμε τις αναλύσεις μας για τον σουηδικό  και διεθνή ιμπεριαλισμό, την δική μας τακτική και στρατηγική, και ταυτόχρονα να παίρνουμε τη σωστή ταξική θέση για τα φλέγοντα θέματα στη χώρα μας. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά το κόμμα βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και έχει ωριμάσει πολύ.

— Η Σουηδία παρουσιάζεται σαν μια από τις καλύτερες δημοκρατίες του κόσμου, με ευημερία, δυνατό εργατικό κίνημα και καλή οικονομία. Είναι έτσι τα πράγματα;

— Δεν πρέπει να αφήσουμε τους εαυτούς τους να ξεγελαστούν από τους αριθμούς. Η Σουηδία έχει φυσικά μία από τις ισχυρότερες οικονομίες στον κόσμο, που όμως την έχουν δημιουργήσει τα σουηδικά μονοπώλια αναγκάζοντας σε συνεχή υποχώρηση την εργατική τάξη.

Τα σουηδικά μονοπώλια είναι ενεργά σε πολλά μέρη του κόσμου και μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης κατάφεραν να κατακτήσουν μεταξύ των άλλων και τις Βαλτικές χώρες, και εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους σε σημείο που να είναι μόλις και μετά βίας δυνατόν να μένει κανείς σαυτές τις χώρες — πολλοί εργαζόμενοι από εκεί έχουν έρθει στη Σουηδία και εργάζονται  με μισθούς σκλάβων κάτω από απάνθρωπες συνθήκες.

Η ισχυρή σουηδική οικονομία είναι χτισμένη πάνω στην καταπάτηση όλων των κατακτήσεων που η σουηδική εργατική τάξη αγωνίστηκε να αποκτήσει επί δεκαετίες, την αύξηση της εκμετάλλευσης τόσο των εγχώριων όσο και των ξένων εργαζομένων και την κυριαρχία του εργατικού κινήματος  από οπορτουνιστές και ρεφορμιστές.

Τα σουηδικά εργατικά συνδικάτα χαρακτηρίζονται από πνεύμα συναίνεσης και είναι εξαιρετικά απρόθυμα να προωθήσουν αγωνιστικά τα θέματα που ωφελούν τους Σουηδούς εργάτες. Η τελευταία μεγάλη απεργία ήταν των οικοδόμων, πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Η αιτία της απεργίας στην ουσία ήταν η δυσαρέσκεια των μελών του Σωματείου.

Η δυσαρέσκεια είχε σαν αποτέλεσμα την δραστική μείωση του ποσοστού οργάνωσης των εργαζόμενων στον κλάδο. Μέσα από την απεργία κατάφερε η διοίκηση  να ανοίξει μια βαλβίδα εκτόνωσης της δυσαρέσκειας.

3
Στο βήμα του 37ου Συνεδρίου τον Μάη του 2017 όπου εκλέχθηκε πρόεδρος

— Υπάρχει ανάγκη για ένα  Κομμουνιστικό Κόμμα στην Σουηδία;

— Οι σοσιαλδημοκράτες που διοικούν το σουηδικό σύστημα πρόνοιας, ποτέ δεν έχουν αλλάξει τη φύση του σουηδικού καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού– μάλλον έχουν κάνει τον σουηδικό ιμπεριαλισμό πιο βιώσιμο και τούδωσαν μια στέρεη βάση για να πατήσει.

Η θεμελιώδης αντίθεση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, ανάμεσα στην εργατική τάξη και τους καπιταλιστές, υπάρχει και εδώ.

Αυτό σημαίνει ότι η ανάγκη για ένα κομμουνιστικό κόμμα στη σημερινή Σουηδία είναι τουλάχιστον τόσο μεγάλη όπως στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Κάθε μέρα βομβαρδιζόμαστε απο την  προπαγάνδα των αστικών μέσων ενημέρωσης, που μας λέει πώς να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Μας δίνουν την προοπτική των καπιταλιστών, που πολύ συχνά οι άνθρωποι την κάνουν και δική τους. Για να σπάσει αυτό το μοτίβο, είναι απαραίτητο να υπάρχει  ένα κομμουνιστικό κόμμα που μπορεί να πει την αλήθεια στους εργαζόμενους.

Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν -σε ενότητα με τους αστούς- καταστήσει  αβλαβείς τις οργανώσεις των εργαζομένων και τις έκαναν οργανώσεις υποστήριξης για το κεφάλαιο.

Είναι δουλειά των κομμουνιστών να σπάσουν αυτή την ενότητα και να ξανακάνουν τις οργανώσεις των εργαζομένων αγωνιστικές οργανώσεις. Χωρίς το κομμουνιστικό κόμμα, αυτό δεν γίνεται.

4

— Ποια είναι τα  πιο σημαντικά προβλήματα της εργατικής τάξης; Υπάρχει φτωχοποίηση;

— Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η σουηδική εργατική τάξη είναι η στεγαστική αγορά. Ο σουηδικός λαός είναι μεταξύ των πλέον χρεωμένων με στεγαστικά δάνεια στον κόσμο. Συνολικά, τα νοικοκυριά στη Σουηδία έχουν δανειστεί σχεδόν 400 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο λόγος για αυτό είναι κυρίως η έλλειψη στέγασης, η οποία είναι αποτέλεσμα της πολιτικής στέγασης που ευνόησε τις μεγάλες τράπεζες και τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Οί τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια με τουλάχιστον 600%, το οποίο, σε συνδυασμό με την έλλειψη διαμερισμάτων προς ενοικίαση, έχει αναγκάσει τους ανθρώπους να δανείζονται χρήματα για να αγοράσουν σπίτια.

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι το σχολικό σύστημα, το οποίο είναι μοναδικό στον κόσμο, δεδομένου ότι έχει επιτρέψει σε ιδιωτικά συμφέροντα να κερδίζουν χρήματα από τους μαθητές.

Στο σουηδικό εκπαιδευτικό σύστημα, για κάθε μαθητή διατίθεται ένα ορισμένο ποσό χρημάτων που καταβάλλεται (από τον κάθε δήμο) στο σχολείο όπου θα επιλέξει να εγγραφεί ο μαθητής(το ποσό αυτό ποικίλει μεταξύ των δήμων). Αυτό ονομάζεται σχολικό επίδομα, skolpeng. Από αυτό πληρώνονται όλα τα έξοδα του μαθητή στο σχολείο, δηλαδή: σχολικά βιβλία, μεσημεριανό φαγητό, μισθοί εκπαιδευτικών, σχολικές εγκαταστάσεις και ούτω καθεξής.

5
«Σταματήστε την σφαγή στο σύστημα υγείας» διαδηλώνει το νοσηλευτικό προσωπικό

Επειδή δεν μπορούν να δικαιολογηθούν άλλα έξοδα για την εκπαίδευση στη Σουηδία,  ο μόνος τρόπος για τις ιδιωτικές εταιρείες να κερδίσουν χρήματα είναι να τα πάρουν από το επίδομα, που σημαίνει λιγότερα χρήματα για όλα τα απαραίτητα στο σχολείο. Είναι μια πολύ προσοδοφόρα βιομηχανία, όπου η μεγαλύτερη ιδιωτική σχολική εταιρεία η Academedia, πέρυσι είχε 41,6 εκατομμύρια ευρώ κέρδη. Τα τελευταία πέντε χρόνια, η Academedia είχε περίπου 120 εκατομμύρια ευρώ κέρδη. Είναι όλα παρμένα από τους μαθητές.

Το σουηδικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι επίσης σε κρίση. Πολλά νοσοκομεία έχουν έλλειψη προσωπικού και το προσωπικό είναι συχνά κακοπληρωμένο. Στον Βορρά, που δεν είναι πυκνοκατοικημένος, κλείνουν τα νοσοκομεία και οι άνθρωποι πρέπει να ταξιδέψουν 400 χιλιόμετρα για να γεννήσουν παιδιά. Αν έχουν τύχη θα φτάσουν στην ώρα τους, διαφορετικά μπορεί να γεννήσουν στο αυτοκίνητο. Μεγάλα τμήματα του σουηδικού συστήματος υγείας οργανώνονται σήμερα από το σύστημα  που είναι γνωστό ως New Public Management, του οποίου η αρχή είναι ότι κάθε ιατρική επίσκεψη κοστίζει ένα ορισμένο ποσό χρημάτων. Σαν αποτέλεσμα προτιμούνται ορισμένα είδη επίσκεψης καθώς παρέχουν στο Κέντρο Υγείας περισσότερα χρήματα. Συχνά δεν μπορείς να πάς στο γιατρό για να συζητήσεις πολλά συμπτώματα ασθενειών ταυτόχρονα, αντίθετα οι γιατροί συχνά θα τα μοιράσουν σε περισσότερες επισκέψεις, αφού κάθε επίσκεψη δημιουργεί έσοδα.

Πριν από λίγους μήνες, όλοι σχεδόν οι σουηδοί πολιτικοί συμφώνησαν να αλλάξουν το συνταξιοδοτικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια θα αυξηθεί η ελάχιστη ηλικία συνταξιοδότησης σε 64 από 61 ετών που είναι σήμερα. Αυτά τα τρία χρόνια που επεκτείνεται ο εργασιακός βίος μπορεί συχνά να είναι ζωτικής σημασίας για κάποιους που εργάστηκαν σε όλη τους τη ζωή. Μερικές φορές δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν να εργάζονται. Είναι προσβολή σε εκείνους που παράγουν καθημερινά την αξία που η σουηδικός ιμπεριαλισμός  εκμεταλεύεται.

Φτώχεια υπάρχει στην Σουηδία, ακόμη και αν δεν μοιάζει με των άλλων χωρών. Σύμφωνα με τις μετρήσεις της ΕΕ  είναι σχεδόν το 20% του πληθυσμού της Σουηδίας σε κίνδυνο φτωχοποίησης. Είναι σχεδόν 1.800.000 άνθρωποι. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το 80% του σουηδικού πληθυσμού έχει ένα σχετικά καλό υλικό και οικονομικό επίπεδο αλλά όλες οι μελέτες δείχνουν ότι το επίπεδο αυτό γίνεται όλο και πιο εύθραυστο και το ότι ο σουηδικός λαός γίνεται φτωχότερος.

6
Συγκέντρωση ενάντια στην Σουηδική άσκηση ΑΟΥΡΟΡΑ όπου συμμετείχαν και Νατοικές δυνάμεις

— Υπάρχει ανάγκη να γίνει η Σουηδία μέλος στο ΝΑΤΟ; Διατρέχει πράγματι κάποιον κίνδυνο;

Για τους Σουηδούς εργαζόμενους, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να γίνουν μέλος στο ΝΑΤΟ και δεν υπάρχει καμία εξωτερική απειλή εναντίον τους. Η κατάσταση ωστόσο,  για τους Σουηδούς ιμπεριαλιστές, φαίνεται διαφορετική. Ο σουηδικός ιμπεριαλισμός είναι πολύ ισχυρός παρόλο που προέρχεται από μια τόσο μικρή χώρα.

Πολλές μεγάλες εταιρείες, όπως η IKEA, H&M, ABB, SKF, Ericsson και η Skanska έχουν μεγάλες επενδύσεις στο εξωτερικό και ανταγωνίζoνται για μια προνομιακή θέση στο ιμπεριαλιστικό  σύστημα. Το μεγάλο πρόβλημα για τον σουηδικό ιμπεριαλισμό είναι ότι αδυνατεί να αμυνθεί μόνος του-είναι πολύ αδύναμος γιαυτό. Γιαυτό τον λόγο χρειάζεται να συμμετέχει σε μεγαλύτερες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες για να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη για τους σουηδούς ιμπεριαλιστές να συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ.

— Πώς βλέπεις την σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη και στον κόσμο; Πρέπει η Σουηδία να είναι στην ΕΕ;

Σε όλον τον κόσμο συνεχίζουν οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και ενώσεις να σχηματοποιούνται και να ξαναμοιράζουν τον κόσμο μεταξύ τους. Με αυτή την πρίσμα θα πρέπει να δούμε, για παράδειγμα, τον πόλεμο στη Συρία. Αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται ο κίνδυνος του πολέμου, τόσο για μεγάλους όσο και για  μικρότερους, και αυξάνεται η ανασφάλεια των λαών του πλανήτη.

Μία από αυτές τις ιμπεριαλιστικές  ενώσεις είναι και η ΕΕ, όπου πάνω από όλα κυριαρχούν τα γερμανικά μονοπώλια. Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμου τα γερμανικά μονοπώλια έχουν επεκταθεί προς τα ανατολικά, εκτός απο την Βαλτική όπου κυριαρχουν τα Σουηδικά μονοπώλια. Αυτό κατέστη δυνατό μέσω της ΕΕ. Είναι για εμάς αυτονόητο να πούμε όχι στην ΕΕ, αλλά δεν αρκεί απλώς να απαιτούμε ότι η χώρα μας πρέπει να αφήσει την ΕΕ. Με ή χωρίς ΕΕ η Σουηδία παραμένει μια μικρή, αλλά πεινασμένη ιμπεριαλιστική δύναμη. Με ή χωρίς εμάς, η ΕΕ παραμένει μια ιμπεριαλιστική Συμμαχία που θα συνεχίσει να ωθεί τον κόσμο προς τον πόλεμο και την καταστροφή. Όταν λέμε όχι στην ΕΕ, λέμε επίσης όχι στον ιμπεριαλισμό, που αναγκαστικά γεννά τέτοιες ενώσεις. Εμείς δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι όλα θα είναι εντάξει εάν καταφέρουμε να εγκαταλείψουμε την ΕΕ, πρέπει να βάζουμε πάντοτε το ερώτημα της εξουσίας στη χώρα μας.

7
Χαιρετισμός στην εκδήλωση του ΚΚΕ στην Στοκχόλμη για τα 100 χρόνια της Οκτωμβριανής Επανάστασης.

— Ήμουν παρών όταν χαιρέτησες στην εκδήλωση του ΚΚΕ στην Στοκχόλμη για τον εορτασμό των 100 χρόνων της επανάστασης. Πώς αισθάνεται ένας κομμουνιστής για τον εορτασμό των 100 χρόνων;

Η ρωσική επανάσταση είναι για την εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο, το μεγαλύτερο και πιό σημαντικό γεγονός που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Επηρέασε σε βάθος το σύνολο της κοινωνίας – έδειξε τόσο στους  εργαζόμενους όσο και την αστική τάξη πως τίποτα δεν μένει όπως είναι. Παίρνουμε ακόμη έμπνευση από τη ρωσική επανάσταση και την μελετούμε επίσης επειδή διατηρεί πολλά από τα κλειδιά που απαιτούνται για να ξεκλειδώσουμε προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Μερικά από αυτά είναι: Πώς μπορούμε να αναπτύξουμε την ενδυνάμωση του λαού; Πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε τις οργανώσεις του; Πώς μπορούμε να κατακτήσουμε την ηγεσία της εργατικής τάξης;

Για να πάρουμε έμπνευση για τις δικές μας απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, πρέπει να πάμε πίσω και να μελετήσουμε. Πρέπει να μελετήσουμε και να αναλύσουμε, να καταλάβουμε πώς η επανάσταση μπόρεσε να πετύχει πριν από εκατό χρόνια. Επίσης, είναι οδυνηρά σαφές τι σημαίνει ένας κόσμος χωρίς σοσιαλισμό. Μόλις έπεσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός άρχισαν οι επιθέσεις στον λαό και τους εργαζόμενους. Ιδιαίτερα στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες έχουν αφεθεί οι άνθρωποι στη δυστυχία και την καταστροφή. Το προσδόκιμο ζωής στις χώρες αυτές μειώθηκε δραστικά. Η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μια ανθρωπιστική  καταστροφή.

— Το ΚΚΣ μαζί με το ΚΚΕ προσπαθεί να ιδρύσει μια πιο καθαρή κομμουνιστική συμμαχία στην Ευρώπη. Γιατί δεν είστε μαζί με τα άλλα «αριστερά» κομματα;

— Η εξέλιξη που το ΣΚΚ , το ΚΚΕ και μια σειρά άλλα κόμματα θέλουν να επιφέρουν σημαίνει μια αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος, που γιά πολλούς και διάφορους λόγους δεν ήταν σε θέση να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Μέσω της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας, όπου τα κομματά μας είναι μέλη, μπορούμε να αναπτύξουμε την κατανόηση του τι ισχύει στον κόσμο. Η ιδέα είναι να αξιολογήσουμε κριτικά τις τακτικές που για καιρό χαρακτήριζαν το Παγκόσμιο κομμουνιστικό  Κίνημα, όπου έννοιες όπως λαϊκό και ενωτικό μέτωπο συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί μια περίπλοκη κατάσταση σε όλο τον κόσμο για τους κομμουνιστές και για τους εργαζόμενους. Επίσης, να κατανοήσουμε σωστά την κοινωνία που ζούμε – όπου το ερώτημα για το κράτος είναι θεμελιώδους σημασίας. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κράτος είναι ένα εργαλείο καταστολής που κατέχει η άρχουσα τάξη εναντίον της καταπιεζόμενης τάξης, ακόμη και αν μερικές φορές παίρνει μια φιλική μάσκα.

Εδώ είναι ξεκάθαρη η επιρροή της  λεγόμενης «αριστεράς». Μιλάνε για φορολογούμενους, σαν όλοι να καθόμαστε στην ίδια βάρκα, ότι και οι καπιταλιστές πρέπει να πληρώνουν  για την ευημερία μας, λες και τα χρήματά τους προέρχονται από κάπου αλλού και όχι από την εργασία των εργαζομένων. Είναι κόμματα που ταιριάζουν στο πλαίσιο του καπιταλισμού, που δεν αμφισβητούν τον καπιταλισμό, ακόμη και αν μερικές φορές εκφράζονται με ριζοσπαστική ρητορική.  Είναι ικανοποιημένοι με το να αποτελούν το αριστερό άλλοθι για τον καπιταλισμό. Ένα από καθήκοντά μας είναι να δείξουμε στους εργαζόμενους τον ρόλο των «αριστερών κομμάτων» σαν στυλοβάτες του καπιταλισμού, του σύστηματος που τους εκμεταλλεύεται. Οι στόχοι τους είναι, στην καλύτερη περίπτωση, να διαχειριστούν τον καπιταλισμό, ενώ δικός μας στόχος είναι να τον  εξαλείψουμε.

— Γνωρίζεις οτιδήποτε για την  Ελλάδα της κρίσης;

— Η κρίση στην Ελλάδα δεν  πέρασε αδιάφορα απο την Σουηδία. Δυστυχώς ευδοκιμούν προκαταλήψεις για τους Έλληνες και την Ελλάδα. Ένας συνηθισμένος μύθος είναι πως οι Έλληνες έβγαιναν στην σύνταξη πριν τα 50 και έτσι υπονόμευσαν την εθνική οικονομία. Είναι ένα παράδειγμα από τους μύθους που καλλιεργούνται στον Σουηδικό λαό, αποτέλεσμα παραπληροφόρησης του Σουηδικού λαού από τον αστικό Τύπο. Ωστόσο, γνωρίζουμε πως η πραγματικότητα είναι άλλη. Ο Ελληνικός λαός υποφέρει από υψηλή ανεργία ιδιαίτερα στην νεολαία. Όσοι έχουν δουλειά συχνά έχουν μισθούς που δεν φτάνουν για να ζήσεις. Μεγάλες βιομηχανίες και εργασιακοί χώροι έχουν δοθεί με έκπτωση σε ξένους ιμπεριαλιστές ενώ οι ντόπιοι ιμπεριαλιστές και ανάμεσά τους οι εφοπλιστές έχουν δυναμώσει την θέση τους σε βάρος των εργαζομένων.

Στην Ελλάδα της κρίσης το ΚΚΕ διαδραματίζει έναν απίστευτα σημαντικό ρόλο.  Με την οργάνωση του λαού σε οργανώσεις που κοντράρουν τον καπιταλισμό και προβάλουν τον σοσιαλισμό στον καθημερινό αγώνα του, οι Έλληνες κομμουνιστές είναι πρότυπο και πηγή έμπνευσης για μας.

— Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και Σουηδίας όσον αφορά την άνοδο των ρατσιστών και φασιστών. Ποια είναι η αιτία;

Τόσο ο ρατσισμός όσο και ο φασισμός ειναι εργαλεία στα χέρια των καπιταλιστών και των ιμπεριαλιστών.  Χρησιμοποιούν τον ρατσισμό για να διαιρέσουν την εργατική ταξη, της οποίας τα συμφέροντα ειναι διεθνή και τον φασισμό για να χτυπήσουν με βιαιο τρόπο την εργατική τάξη. Γι αυτούς τους λόγους η κατάσταση είναι ίδια σε όλο τον κόσμο. Ό Ελληνικός φασισμός έχει πιο βίαιο χαρακτήρα ιδιαίτερα τον καιρό της Κατοχής και στον μετέπειτα Εμφύλιο πόλεμο.

Στην Σουηδία υποδαυλίζεται το μίσος του αστικού τύπου και των δεξιών πολιτικών μόνιμα ενάντια στους Αφγανούς και Σύριους πρόσφυγες ή ενάντια σε οικονομικούς μετανάστες από τις Βαλτικές χώρες και την Πολωνία.  Στην ρατσιστική συμπεριφορά πρέπει να προσθέσουμε και προκαταλήψεις όπως για πάραδειγμα ενάντια στον ελληνικό λαό που προβάλλεται σαν τεμπέλης αφού συχνά ακούγεται ότι βγαίνει πρόωρα στην σύνταξη ή δεν θέλει να δουλέψει. Αυτές οι προκαταλήψεις διασπούν την ένωση των εργαζόμενων σε όλο τον κόσμο και τους εμποδίζουν να δουν τα πραγματικά τους συμφέροντα,  στρεφοντας τον ένα λαό εναντίον του άλλου.

Μ’αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να εμποδίσουν την εργατική αλληλεγγύη πάνω από τα σύνορα στον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Σε περιοδους κρίσης είναι σημαντικό για την αστική τάξη και τους καπιταλιστές να οξύνουν τις προκαταλήψεις, γιατί οι ρωγμές του καπιταλισμού γίνονται πιο εμφανείς- εάν οι εργαζόμενοι δεν κοιτάνε κάπου αλλού υπάρχει ο κίνδυνος, για τους αστούς, να διακρίνουν τις ρωγμές.

8
Από την συγκέντρωση της πρωτομαγιάς

— Ο διεθνισμός και η διεθνιστική αλληλεγγύη ήταν πάντα  η απάντηση των κομμουνιστών στον εθνικισμό. Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο θέμα που το SKP θέλει να αναδείξει;

— Βλέπουμε στην Σουηδία μια εξέλιξη στον αστερισμό του εθνικισμού. Ακόμη και αριστερές οργανώσεις κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Το βλέπουμε από την φρασεολογία τους, τα πολιτικά ζητήματα που βάζουν και την φόρμα προβλημάτων που χρησιμοποιούν. Η Σουηδική δεξιά επιχειρηματολογία πιάνει τόπο και σε ανθρώπους που αποκαλούν τον εαυτό τους κομμουνιστές. Εμείς κάνουμε κριτική σε όσους κλίνουν προς τον εθνικισμό και αναλύουμε τον εθνικισμό και το εθνικό ζήτημα σε κομμουνιστική βάση.  Δραστηριοποιούμαστε ενάντια στον εθνικισμό και υπέρ του διεθνισμού.

Αντί να συμμετέχουμε στην συγχορδία των φωνών γύρω απο τους Αφγανούς πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες αναδεικνύουμε τον διεθνισμό μας που είναι για μας βασική αρχή. Δεν είναι εχθροί μας όσοι έρχονται εδώ επειδή ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός έχει κάνει αφόρητη την ζωή τους στις χώρες τους. Εχθροί μας είναι αυτοί που δημιουργούν πολέμους, φτώχεια και δυστυχία. Είναι κοινοί εχθροί δικοί μας και των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών.

Οι κομμουνιστές πρέπει να υπερασπίζονται τον διεθνισμό και την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και των λαών σε όλες τις χώρες του κόσμου. Να κάνουν τα πάντα για να τους ενώσουν στον αγώνα ενάντια στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αν αυτό ξεχαστεί τότε έχουμε ξεχάσει ένα μεγάλο κομμάτι από τον λόγο που μας έκανε κομμουνιστές.

— Θέλεις να στείλεις κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα μέσω των φίλων του «Ατέχνως» στον ελληνικό λαό;

Όπως οι Σουηδοί εργαζόμενοι έτσι και οι Έλληνες πρέπει ξεκάθαρα να ξεχωρίσουν τους εχθρούς και τους φίλους τους. Να κατανοήσουν πως οι άλλοι καταπιεσμένοι στις άλλες χώρες δεν είναι εχθροί αλλά σύμμαχοι. Να διακρίνουν τις εθνικιστικές παγίδες και τα ψέμματα που διαδίδονται.

Όπως και στη Σουηδία, πρέπει οι εργαζόμενοι και ο λαός να χτίσουν τις δικές τους οργανώσεις και τα κέντρα αποφάσεων και να οργανώσουν τον αγώνα τους για μια ζωή άξια του σύγχρονου ανθρώπου. Οι Σουηδοί και οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν κοινά καθήκοντα, αν και στην Ελλάδα η κατάσταση είναι πιο οξυμμένη. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των Τούρκων και Ελλήνων καπιταλιστών εντείνονται και ταυτόχρονα η κρίση στην Ελλάδα πιέζει προς τα κάτω τους μισθούς και ό,τι άλλο κατέκτησαν με αγώνα οι  εργαζόμενοι.

Οι  Έλληνες κομμουνιστές και οι εργαζόμενοι να υπολογίζουν στην αλληλεγγύη μας, την φιλία και την συνδρομή μας. Είναι για μας ένα αγωνιστικό πρότυπο που δείχνει τον δρόμο τον οποίο και εμείς οι υπόλοιποι πρέπει να ακολουθήσουμε.

Ευχαριστώ πάρα πολύ Andreas Sörensen, πρόεδρε του ΚΚΣ,  και σου εύχομαι καλή επιτυχία στο δύσκολο αλλά απαραίτητο έργο σου για την απελευθέρωσή της Σουηδικής εργατικής τάξης!

9Πάνος Αλεπλιώτης Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000. Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης. Από το 2011 διαμένει στην Σουηδία στην πόλη Σβεγκ του δήμου Χεργιεντάλεν και εργάζεται ως διευθυντής τεχνικών και κοινωνικής υποδομής.

atexnos.gr

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/03/blog-post_34.html#ixzz593KXlYgk