Τετράποδη Αγκαλιά!!!  



Ήταν μόλις 1 μήνα στην αγκαλιά της μαμάς του, όταν ένα βράδυ τα “αφεντικά” αποφάσισαν πως πλέον δεν τη χρειάζεται άλλο και ήρθε η ώρα να γίνει αδέσποτος!! Τον άρπαξαν, τον έκλεισαν σε ένα χαρτόκουτο και εκείνος ένιωσε τη γη να χάνεται κάτω από τα πατουσάκια του.. Έκλαιγε, μα δε συγκινούσε κανέναν..

«Είναι θεοσκότεινα εδώ μέσα, σας παρακαλώ αφήστε με να φύγω.. δε θα σας δημιουργήσω ποτέ κανένα πρόβλημα.. απλά κρατήστε με!!». Παράτησαν το χαρτόκουτο έξω από ένα σούπερ μάρκετ και έφυγαν χωρίς να αναλογιστούν πως πίσω τους αφήνουν ένα μωρό που μέχρι πριν λίγο εξαρτιόταν ολοκληρωτικά από τη μανούλα του και τώρα θα πρέπει να βρει τρόπο να ζήσει ολομόναχο..

Τρομοκρατημένος ο μικρός, κλεισμένος μες στο σκοτάδι, έσπρωχνε με όλη του τη δύναμη να ανοίξει το κουτί, να γυρίσει σπίτι, στη μαμά του!! Κατάφερε, μετά από πολλές αποτυχημένες απόπειρες, να το ανοίξει ρίχνοντάς το στο πλάι.. και προτού βγει προς τα έξω γύρισε πολλές φορές το κεφαλάκι του δεξιά και αριστερά ρίχνοντας κλεφτές, φοβισμένες ματιές και αναστέναξε προσπαθώντας να ελευθερώσει το λαιμό του από έναν κόμπο που τον έπνιγε!!

Κοίταξε έξω από το χαρτόκουτο, στο σκοτάδι, όπου τρεμούλιαζε το φως των αστεριών σχηματίζοντας τη μορφή της μαμάς του.. Μα πως θα τα κατάφερνε μόνος του; Τη χρειαζόταν, την είχε ανάγκη.. Κατέβασε το κεφαλάκι του από το παράπονο, έκλεισε σφιχτά τα μάτια του με τα λερωμένα πατουσάκια του και ένας λυγμός ανέβηκε στο λαιμό του.. Αναστέναξε βαθιά και στύλωσε ξανά το βλέμμα του έξω.. μα που να πάει μες στη νύχτα; Προς τα που να φύγει; Σκιές άγνωστες τον τύλιγαν από παντού.. τα φύλλα των δέντρων θρόιζαν από τον αέρα, μεγάλα σκυλιά ακούγονταν να γαβγίζουν από γύρω και αυτός ως τώρα είχε ζήσει μόνο στη φωλιά του!! Η άδεια του κοιλίτσα ήδη γουργούριζε.. Ίσως η μανούλα του ήξερε που είναι και ερχόταν να τον θηλάσει και να τον κοιμίσει στην αγκαλιά της όπως πάντα.. ίσως την έφερναν και εκείνη σε λίγο.. Ίσως….

Ύστερα από μια ώρα κοιμόταν με σφιγμένα τα πατουσάκια του, νανουρισμένος από την ελπίδα πως η μαμά του θα τον βρει.. Ονειρευόταν πως τον φρόντιζε, τον καθάριζε με τη γλώσσα της και τον ζέσταινε με το σώμα της.. Σςςς… μην τον ξυπνήσετε.. είναι πολύ σκληρή η ζωή εκεί έξω για κάποιον τόσο μικρό.. Αφήστε τον να ελπίζει και κάντε ότι μπορείτε για να του χαρίσετε τη ζωή που του αξίζει σύντομα, γιατί δε θα τα καταφέρει.. Τον βγάλαμε Μαξ.. είναι ένα αγοράκι μόλις 45-50 ημερών, μια χούφτα.. Θα γίνει μεσαίου μεγέθους..

Πρέπει ΑΜΕΣΑ να βρεθεί κάποιος για αυτόν!! Ο μικρούλης θα δοθεί πλήρως αποπαρασιτωμένος. Είναι έξω από τη Θεσσαλονίκη μα ταξιδεύει όπου βρεθεί οικογένεια να τον σώσει.

Καλέστε για αυτόν στο 6985 662 211, την κα Εύη.

facebook

 

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/05/blog-post_5.html#ixzz5EbkgT0AF