Ιεροεξεταστές…



ιεροεξεταστές…

Γεννήθηκα σε εποχή αφόρητης αδικίας και συνακόλουθης δυστυχίας. Εξαιτίας βέβαια της ιταλικής και γερμανικής μπότας, αλλά και το ακατανόητου εμφύλιου. Οπότε οι Έλληνες σκοτώνονταν μεταξύ τους, για να εξυπηρετήσουν το εμπόριο όπλων και θανάτου των «συμμάχων» μας Άγγλων και Αμερικανών.

Η απόδραση από το γκέτο αυτό εξαιρετικά δύσκολη. Διότι το επιτηρούσαν, αφενός ο «καπετάνιος» ενωμοτάρχης, που απειλούσε κι έδερνε και αφετέρου κάποιοι φθονεροί συγχωριανοί. Που, μαζί με τον «καπετάνιο» μεριμνούσαν ώστε α με εφοδιάσουν με ένα άκρως επιβαρυντικό «φάκελο». Όπου, λόγω της τυφλής μοχθηρίας και αγραμματοσύνης τους δεν ήξεραν κυριολεκτικά τι έλεγαν.

Ο μοναδικός δρόμος διαφυγής απ όλη αυτή την αθλιότητα φαινόταν να είναι ο δρόμος του Ευαγγελίου. Όπου με όπλο την ευαγγελική αλήθεια θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει και να παλέψει για τη δικαιοσύνη. Αλλά, δυστυχώς το κάστρο της Εκκλησίας μας ήταν a priori προδομένο εκ των έσω. Και, προκειμένου να επιβιώσει κάποιος στο χώρο αυτό, θα έπρεπε να εγκαταλείψει κάθε σχετικό με τη δικαιοσύνη όνειρο και να περάσει κάτω απ’ τα Καυδιανά Δίκρανα της αδικοκρατούσας Δεσποτοκρατίας. Που και αυτή είναι ένα απ’ τα πλοκάμια του παγκόσμιου κατεστημένου. Αφού διαθέτει πολλούς, όπως θα ’λεγε κι ο Αδόλφος, τρόπους για να βάλει τον ανοικονόμητο στο περιθώριο και τελικά να τον πετάξει στον Καιάδα.

Ως μοναδικός τρόπος αντίστασης, υπήρχε «τω καιρώ εκείνω» ο Τύπος, όπου αποτεινόμουνα με κάποιες επιστολές. Εκ των οποίων μερικές δημοσιεύονταν πλήρεις. Αλλά οι περισσότερες δεινά ακρωτηριασμένες και κάποτε τελείως παραλλαγμένες, σε τρόπο ώστε να μη μπορώ να καταλάβω ούτε εγώ ο ίδιος τι έλεγαν.

Αλλά να που στα 71 μου χρόνια ανακάλυψα το διαδίκτυο. Με την ελπίδα ότι σ’ αυτό θα εύρισκα επιτέλους ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια. Αλλά φευ και πάλι διαψεύστηκα οικτρά. Γιατί μπορεί στο χώρο αυτό να κυκλοφορούν κάθε είδους ανοησίες και βρωμιές, αλλά η αλήθεια, η δικαιοσύνη και ο πατριωτισμός και ο, τι μπορεί να έχει σχέση με Ευαγγέλιο αποτελούν θανάσιμα αμαρτήματα καταδικασμένα a priori με ολοσχερή εξαφάνιση. Και ο λόγος; Είναι απλός: Το μέσον αυτό ανήκει, όπως και η τηλεόραση στην αποκλειστική ιδιοκτησία του σατανά. Με τη διαφορά ότι η μεν τηλεόραση αποσκοπεί στην ομαδική και κοινωνική αποχαύνωση και αποβλάκωση το δε διαδίκτυο στην ατομική. Που σημαίνει ότι οι γενιές του μέλλοντος θα δεινοπαθήσουν μέσα στα ασφυκτικά δίχτυα του διαδικτύου και της τηλεόρασης, που συνιστούν τα δυο αδυσώπητα σαγόνια της συζυγίας ναζισμού και σιωνισμού.

Απ’ τη στιγμή, λοιπόν, που μπήκα στο διαδίκτυο, κατάλαβα ότι βρέθηκα όχι σ’ ένα χώρο ελευθερίας, όπως είχα φαντασθεί, αλλά αδίστακτου και αδυσώπητου φασιστικού ολοκληρωτισμού. Απ’ την αρχή κάποιοι «καλοί φίλοι» έσπευσαν να με προειδοποιήσουν ότι μ’ αυτά που έγραφα και έλεγα, δεν θα περνούσα καθόλου καλά. Και, επειδή «δεν συνεμορφώθην με τις υποδείξεις», το 2010 μου κατάργησαν το ο μπλοκ μου στην Google, για να αναγκαστώ να μετοικήσω στην Word press. Βέβαια τον πρώτο λόγο στη δίωξη εναντίον μου τον είχαν οι εκάστοτε κομματορουφιάνοι.

Όταν ήταν στην εξουσία η ΝΔ, οι ΠΑΣΟΚοι εξυμνούσαν τα γραφόμενά μου και τα λεγόμενά μου. Κι όταν ήρθαν στην εξουσία οι ΠΑΣΟΚοι με επαινούσαν οι ΝουΔούλοι. Και πάμπολλα σάιτ και εφημερίδες αναδημοσίευαν τα κείμενά μου. Αλλά, όταν πραγματοποιήθηκε εκείνο το «τρυφερό» ειδύλλιο μεταξύ της Σκύλλας του Σαμαρά και της Χαρυβδης του Βενιζέλου, επέπεσαν ομοθυμαδόν εναντίον μου. Και μάλιστα έδωσαν γραμμή στις εφημερίδες και τα σάιτ, που μέχρι τότε δημοσίευαν τα κείμενά μου να με αποκλείσουν πάραυτα από παντού. Δεδομένου ότι τα κείμενά μου ήταν πατριωτικού περιεχομένου και σε καμιά περίπτωση δεν προσέβλεπαν , είτε προς τη μία ή την άλλη είτε σε οποιαδήποτε κομματική κατεύθυνση.
Αλλά το πιο φοβερό και αποκαρδιωτικό ήταν ότι στις εντολές των κομματικών ρουφιάνων έσπευσε να συμμορφωθεί και η τοπική Μητρόπολη. Με αποτέλεσμα να μου απαγορεύσει το κήρυγμα με το πρόσχημα ότι πολιτικολογούσα. Πράγμα, που βεβαίως έκανα, επειδή ακριβώς έβλεπα την πατρίδα μας και το λαό μας να βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο απ’ τις μνημονιακές κυβερνήσεις των ξενόδουλων κομματικών εφιαλτών. Όπως βέβαια κάνω και τώρα, καθώς βλέπω ότι η πατρίδα μας σύρεται «ως πρόβατον επί σφαγήν», προκειμένου να διαμελιστεί και να ακρωτηριαστεί δεινά απ’ τον μισελληνικό ναζισμό και σιωνισμό, που δήθεν θέλουν το καλό μας.
Το μητροπολιτικό όμως περιβάλλον, που επί των Σαμαροβενιζέλων σιγούσαν μάλλον συνένοχα, με την παρούσα κυβέρνηση, όπως με πληροφορούν ακροατές τους, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους. Τη στιγμή που οι τωρινοί δεν κάνουν τίποτε διαφορετικό ή χειρότερο από το να συνεχίζουν το «εθνοσωτήριο» έργο των προκατόχων τους, όπως ακριβώς όλοι μαζί τα συναποφάσισαν. Το δε πάντων χείριστο είναι ότι το δεσποτικό συνάφι, προκειμένου να δώσει ανήθικο ηθικό έρεισμα στην απαγόρευση του κηρύγματός μου, επιστράτευσε εναντίον μου τη λάσπη, λέγοντας ότι «κινούμαι στα όρια της αιρέσεως». Και βέβαια το ποιας αιρέσεως, όπως θα ’λεγε κι ο ποιητής, «κανένα στόμα δεν το ’βρε και δεν το ’πε ακόμα».

Αλλά ο γράφων, παρόλα τα γεράματά μου, τα κηρύγματα, που μέχρι τότε είχα μαγνητοφωνημένα τα μετέτρεψα σε βίντεο και τα ανάρτησα στο You Tube. Πράγμα, που και πάλι τους αναστάτωσε. Με αποτέλεσμα να μεριμνήσουν, ώστε να τα εξαφανίσουν και από εκεί (Οκτώβριος του 2016). Αν τα εξαφάνισαν κομματορουφιάνοι ή δεσποτορουφιάνοι δεν γνωρίζω. Πάντως παντοιοτρόπως αποκαλύπτεται το απύθμενο μίσος εναντίον της πατρίδας μας και του Ευαγγελίου.

papailias

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/06/blog-post_11.html#ixzz5I6FYsgSu