“Έχει παλιόκαιρο στον καπιταλισμό” γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα


καπιταλισμός

H Πολωνία είχε πάντα κρύο το χειμώνα. Αλλά δεν ήταν πάντα μια χώρα που ζει στον παράδεισο της ελευθερίας και του ευκαιριών του καπιταλισμού, όπως τώρα.
Η Βουλγαρία, κρύα χώρα κι αυτή το χειμώνα, γνώρισε όμως τη ζεστασιά της ελεύθερης καπιταλιστικής οικονομίας, την οποία στερήθηκε για κάποιες δεκαετίες.
Η Ιταλία είναι χώρα που το βόρειο τουλάχιστον μέρος της έχει πάντα κρύο και που σε αντίθεση με την Πολωνία ζούσε πάντα στον θαυμαστό καπιταλιστικό κόσμο των θαυμάτων.
Συνέχεια ανάγνωσης ““Έχει παλιόκαιρο στον καπιταλισμό” γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα”

“Το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες…” γράφει ο Βασίλης Βαλαβάνης


κάλαντα

Έτσι μας πληροφορεί ο στίχος από κάποια παλιά παραδοσιακά κάλαντα.

Ήθελα νάξερα τι έμενε για τους κακόμοιρους τους φτωχούς, που τις άγιες μέρες σαν και τις τωρινές ζητιάνευαν κανένα ξεροκόμματο από τους πλούσιους των χωριών και για να μην τους πετάξουν έξω με τις κλωτσιές, τους έφτιαχναν μαντινάδες που έλεγαν:

Πάλι όλοι μαζί θα φάμε μαμά


Χριστούγεννα Τα Χριστούγεννα αυτό που προσπαθούμε είναι να αναπληρώσουμε τις ώρες εκείνες που δεν αφιερώσαμε στα παιδιά και στην οικογένεια τον υπόλοιπο χρόνο κι έτσι τα οικογενειακά τραπεζώματα, η ανταλλαγή δώρων και όλες μας οι προσπάθειες επικεντρώνονται για να καλύψουμε το κενό και για να εντυπωσιάσουμε συγγενείς ,οικογένεια και φίλους.

Ετοιμάζουμε δώρα , φαγητά και πιστεύουμε με αυτά και μόνο ότι θα περάσει στο σπίτι η μαγική ατμόσφαιρα των γιορτών ενώ στοιβαζόμαστε γύρω από ένα τραπέζι ακόμα και με άτομα που έχουμε επαφή μια φορά το χρόνο και έως εκ τούτου δεν υπάρχει τίποτα το κοινό για επικοινωνία ,για επαφή. Συνέχεια ανάγνωσης “Πάλι όλοι μαζί θα φάμε μαμά”

Λιποτάκτες και αυτόμολοι…


Λιποτάκτες και αυτόμολοι…

Τα παλιότερα χρόνια μεταξύ των ανθρώπων, που είχαν ισχυρό φιλικό δεσμό μεταξύ τους, ήταν συνηθισμένο το έθιμο των αδελφοποιτών. Σύμφωνα με το οποίο προκαλούσαν στα χέρια τους κάποια αμυχή σε τρόπον ώστε να αναμίξουν το αίμα τους. Και αυτό σήμαινε ότι του λοιπού θα ήταν κάτι περισσότερο από αδέλφια, αναλαμβάνοντας αμοιβαία ευθύνη ο ένας έναντι του άλλου, προκειμένου να είναι αλληλέγγυοι σε κάθε περίσταση.

Αυτό σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό ισχύει και σχετικά με το μυστήριο της θείας κοινωνίας. Γιατί η θεία κοινωνία είναι ακριβώς το αίμα του Χριστού, που Εκείνος προσφέρει από αγάπη για τους ανθρώπους.
Που σημαίνει ότι, κοινωνώντας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη να είμαστε κι εμείς πρόθυμοι, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού, όταν οι περιστάσεις το απαιτήσουν, να σταθούμε αλληλέγγυοι προς τους συνανθρώπους μας. Συνέχεια ανάγνωσης “Λιποτάκτες και αυτόμολοι…”

Τυχερέ Γιάννη!


Τυχερέ Γιάννη!
Tου Θανάση Ηλιοδρομίτη
Εικόνες από τη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα

Εκεί, κάπου στα χωριά της Πτολεμαϊδας, ο Γιάννης. Δουλεύει στην εξόρυξη λιγνίτη. Με αμοιβή 2,80 ευρώ την ώρα μικτά. Ήτοι 22,40 ευρώ το οκτάωρο, 448 ευρώ το μήνα, με πλήρη απασχόληση…

Ποτέ ο Γιάννης δεν παίρνει πάνω από 400 ευρώ μικτά. Γιατί η απασχόληση δεν είναι πλήρης. Το πόσο θα δουλέψει εξαρτάται από τον εργολάβο που έχει αναλάβει την εξόρυξη…

 

Το ακροδεξιό πρόσωπο της Εκκλησίας



Γιώργος Ν. Οικονόμου*

Οι τελευταίες ακροδεξιές δηλώσεις του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στον ΣΚΑΪ προκαλούν θλίψη, ανησυχία και ταυτοχρόνως πρόκληση για τους πολίτες που διαθέτουν κάποια ψήγματα φιλελευθερισμού, ευαισθησία για την κοσμική πολιτεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το πιο ανησυχητικό είναι πως από τα κόμματα μόνο το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ επέκριναν δημοσίως τις απαράδεκτες απόψεις του αρχιεπισκόπου. Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται ακόμη μία αποτυχία, παραμένοντας δέσμιος της παλαιοκομματικής νοοτροπίας και των συντηρητικών αντιλήψεων, προωθώντας το εθνικιστικό και θρησκευτικό φαντασιακό με πρόσωπα όπως Καμμένος, Παυλόπουλος, Πολύδωρας, Ζουράρις, Ιερώνυμος. Συνέχεια ανάγνωσης “Το ακροδεξιό πρόσωπο της Εκκλησίας”

“Αλληλεγγύη και ενότητα” του Δημήτρη Γληνού


παρθεναγωγείο

Το κείμενο αυτό του μεγάλου παιδαγωγού Δημήτρη Γληνού, που γράφτηκε πριν 85 χρόνια, το 1932, τη χρονιά της πτώχευσης της Ελλάδας, είναι σαν να γράφτηκε για τη σημερινή κατάσταση, που ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του βιώνει. Σήμερα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα και της Ευρώπης, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ 4 στους 10 Έλληνες, ή το 40% του ελληνικού λαού δεν έχει πρόσβαση σε τροφή και θέρμανση, ενώ 230.774 παιδιά ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο και ουσιαστικά χωρίς κανένα εισόδημα.

«Μέσα σ’ αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία. Από τη μια βλέπουνε το πενιχρό τους μεροδούλι να γίνεται κάθε μέρα λιγότερο, τη στιγμή που όλα ακριβαίνουν, ή βλέπουνε τα λιγοστά προϊόντα του ολόχρονου μόχθου τους να μένουν απούλητα ή να πουλιούνται σε τιμές εξευτελιστικές. Από την άλλη, κάθε μέρα κρούει την πόρτα τους το σκιάχτρο της αναδουλειάς με τη συντρόφισσά της, την πείνα. Και σ’ όσα σπίτια μπει μέσα το μεγάλο κακό ρημάζουνε πια.
Συνέχεια ανάγνωσης ““Αλληλεγγύη και ενότητα” του Δημήτρη Γληνού”

Δεν έχουν φιλότιμο. Τέλος


dourou-tsipras
Γράφει ο
Νίκος Μπογιόπουλος

Η κυβέρνηση συνεχίζει να προκαλεί. Η τακτική της να μεταχειρίζεται την Ιστορία σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ της μνημονιακής της πολιτικής γίνεται εξοργιστική. Η ξεδιάντροπη εκμετάλλευση των αγώνων του ΕΑΜ και των κομμουνιστών, προκειμένου να καλύψει με «αριστερό» περιτύλιγμα την αντιλαϊκή πολιτική της, κλιμακώνεται:
Συνέχεια ανάγνωσης “Δεν έχουν φιλότιμο. Τέλος”

Το τυράκι..


Πανελλαδική των Μπλόκων στη Νίκαια της Λάρισας

Πριν από λίγες μέρες μας έστειλαν το μήνυμα στα κινητά μας ότι μπαίνει στους τραπεζικούς λογαριασμούς το 70% των δικαιωμάτων από την καλλιέργεια που ο καθένας κάνει.

Τι δεν μας είπαν: 1. τα δικαιώματα είναι μειωμένα περίπου 30%, σε άλλους περισσότερο σε άλλους λιγότερο. Σε κάθε περίπτωση το ποσό που ο καθένας παίρνει βαίνει μειούμενο έως το σημαίο εκείνο που η νέα ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική) ορίζει ότι οι επιδοτήσεις-ενισχύσεις θα αγγίξουν το μηδέν. Αυτό το χρονικό σημείο είναι το έτος το 2019 οπότε λήγει η νέα ΚΑΠ.
Αυτό που συμβαίνει με τις μειώσεις ή οτιδήποτε αφορά την αγροτική οικονομία είναι θέμα πολιτικών αποφάσεων από την ΕΕ στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης “Το τυράκι..”

Το σκλαβοπάζαρο της παιδικής εργασίας


παιδική εργασία


Από τον Γιώργο Μουργή


Συνολικός αριθμός και στοιχεία της παράνομης παιδικής εργασίας παγκόσμια δεν υπάρχουν. Οι εκτιμήσεις ΟΗΕ και UNICEF κάνουν λόγο για πάνω από 250 εκατομμύρια ανήλικα παιδιά, ηλικίας 5 έως 14 ετών, τα οποία εργάζονται σε σύγχρονα εργασιακά κολαστήρια, κάτω από σκληρές συνθήκες. Οι εργατικές νομοθεσίες ή η παγκόσμια «Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού» αποτελούν κενό γράμμα ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση και την παράνομη παιδική εργασία.
Συνέχεια ανάγνωσης “Το σκλαβοπάζαρο της παιδικής εργασίας”