Τα εκατό χρόνια και τα τριάντα αργύρια  


kanelli

1917 – 2017. Απόψε το βράδυ στη μεγάλη κεντρική εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ οι καρδιές και τα μυαλά παρόντων αλλά και παρόντων – απόντων θα δονηθούν απ’ τη συνοπτικότερη αποτίμηση της επίδρασης της Οκτωβριανής Επανάστασης όλων μας και ολούθε «ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε».

Εν αναμονή, σκόρπιες σκέψεις επί του παρόντος, αλλά και ψήγματα μνήμης του παρελθόντος, του απλού μικρού ανθρώπου που ‘χουμε όλοι μέσα μας πετάγονται ανεξέλεγκτα πότε πονώντας, πότε καλμάροντας τις χορδές των ζωντανών. Συνέχεια ανάγνωσης “Τα εκατό χρόνια και τα τριάντα αργύρια  “

Μέρισμα λάσπης και ξεφτίλας….της Λιάνας Κανέλλη  


Μέρισμα λάσπης και ξεφτίλας

Λιάνα Κανέλλη

Τούτος ο Νοέμβρης του ’17, 100 χρόνια μετά, βρίσκει την πατρίδα σε κοινωνικές, πολιτικές, υλικοτεχνικές συνθήκες ζωής, για τεράστια μερίδα του πληθυσμού, ξεφτίλας. Με κορμιά παραχωμένα σε νεκροταφεία πνιγμένα στη λάσπη, με πληθυσμό τριών μικρών πόλεων στις παρυφές του χταποδιού που απλώνεται στο λεκανοπέδιο, μετατρέποντας τον ιερό βράχο ως κέντρο σε πυρήνα ανθρωποφάγου τέρατος, εκτός απ’ όλα τ’ άλλα έχουμε και τον πνιγμό των εννοιών. Οργάνωση, δημόσιο, τοπική αυτοδιοίκηση, φως, νερό, αγαθό και κυρίως αλληλεγγύη…  Συνέχεια ανάγνωσης “Μέρισμα λάσπης και ξεφτίλας….της Λιάνας Κανέλλη  “

Φρικάρεις ή δε φρικάρεις; … Της Λιάνας Κανέλλη  


1

Ούτε ένας δε σκέφτηκε να της προστατεύσει με την ασπίδα του το πρόσωπο από τη φωτιά και την ανάσα; Να βγάλει τη μπουφανιά να σκεπάσει τη φλόγα; Να της ακινητοποιήσει το χτυπημένο πόδι πριν τη σύρει χειροπόδαρα; Να… είναι μερικές από τις δεκάδες απορίες που συνέλεξα από πολίτες ηλικίας απ´ το δημοτικό ως λίγο πριν τον τάφο…
Το είδα στο βίντεο και δεν πίστευα στα μάτια μου! Η φωτοβολίδα, προφανώς εκτοξευμένη από κατάλληλο πιστόλι, έχει σφηνωθεί στο ύψος του αριστερού γόνατου μιας άτυχης γυναίκας. Περιβάλλεται από τρεις τουλάχιστον πάνοπλους ματατζήδες.
Συνέχεια ανάγνωσης “Φρικάρεις ή δε φρικάρεις; … Της Λιάνας Κανέλλη  “

Η Ήσυχη Εργασία


Φώτιος Δαγγλής

 

Η ανύπαρκτη απορρόφηση στην παραγωγή των ΑΜΕΑ, που πετιούνται σήμερα στο περιθώριο, και το εκπληκτικό παράδειγμα αξιοποίησης κουφών ατόμων σε μια εργοστασιακή μονάδα της σοσιαλιστικής Βουλγαρίας.


Σερφάροντας στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια ομιλία στην Βουλή της Λιάνας Κανέλλη με τίτλο “Στην ανεργία το 95% των ανάπηρων ικανών προς εργασία” και θυμήθηκα όταν γύρω στο ’96 ένας φίλος και συμφοιτητής με πήγε στο πιο “ήσυχο” χώρο εργασίας του κόσμου.