«Είναι πνιγερό αυτό το τέλος πολέμου…» Της Σοφίας Χουδαλάκη


ap

Διατρέχουμε τον Οκτώβρη, έναν ακόμα Οκτώβρη μετά από τον σημαδιακό εκείνο μήνα του 1944, όταν ο χιτλερικός στρατός αποχωρούσε από την Αθήνα. Η Απελευθέρωση κλείνει φέτος τα εβδομήντα τρία της χρόνια. Με αφορμή την επέτειο κάθε τέτοιες μέρες όλο και σε κάποια συζήτηση ακούγεται εκείνη η τοποθέτηση που λέει ότι:

«Τότε, που είχαμε να αντιμετωπίσουμε τους ναζί όλοι οι Έλληνες ήμασταν ενωμένοι και πολεμούσαμε μαζί τον κοινό εχθρό».
Συνήθως, όσοι τοποθετούνται με αυτό τον τρόπο διακρίνονται από έναν πηγαίο αντικομουνισμό, τον οποίο προσπαθούν μάταια να καλύψουν με ένα περίβλημα απολιτίκ πολιτισμού, μετανεωτερικής ευγένειας βόρειο-ευρωπαϊκού τύπου («σε σφάζω και χαμογελώ) και άοσμης, άχρωμης, αταξικής «δημοκρατικότητας». Συνέχεια ανάγνωσης “«Είναι πνιγερό αυτό το τέλος πολέμου…» Της Σοφίας Χουδαλάκη”