Ημέρα των ζώων σήμερα και κοίτα τι θυμήθηκα…Της Ευαγγελίας Παπαδοπούλου!



paylos

Ημέρα των ζώων σήμερα και κοίτα τι θυμήθηκα.


Ήμουνα πρώτη δημοτικού όταν ο Βασιλιάς Παύλος πέρασε απο την Στυλίδα να πάρει το καράβι για την Εύβοια.
Όλο το σχολείο παρατάχθηκε δεξιά και αριστερά για να περάσει το βασιλικό ζεύγος με την κόρη τους την Ειρήνη. Βάλαν και εμάς τα μικρά στην υποδοχή με άσπρα μπλουζάκια και μπλέ φουστίτσες.
Τα παιδιά του γυμνασίου με τις μαύρες ποδιές και το άσπρο γιακαδάκι τα κορίτσια και τα πηλίκια τα αγόρια.
Δεν θυμάμαι και πολλά απο την υποδοχή, εκείνο που εμένα μου έκανε εντύπωση ήταν ότι
η Ειρήνη κρατούσε στα χέρια της ένα σκυλάκι . Δεν είχα ξαναδεί να κρατούν αγκαλιά ένα σκυλί.
Ολόκληρη βασίλισσα ,σκέφτηκα τότε, να κρατάει ένα σκυλί στην αγκαλιά σαν να είναι παιδί;
Εμείς τα σκυλιά το 1960 στην Στυλίδα τα βλέπαμε στους βοσκούς και στους κυνηγούς.
Να έχεις σπίτι σου σκυλί; ήταν ασυνήθιστο τα σκυλιά ήταν ελεύθερα, κανείς δεν τάχε στην βεράντα μέσα στο σπίτι του, στην αυλή του.
Δεν τα θεωρούσαμε παιχνιδάκια αλλά μαθαίναμε στο σχολείο να τα αγαπούμε και να μην τα πειράζουμε.
Ξέραμε απέξω το ποιηματάκι”Ποτέ δεν θα πειράξω τα ζώα τα καημένα τι τάχα σαν και μένα και εκείνα δεν πονούν”.
Αυτά θυμάμαι σαν βλέπω σήμερα να είναι μόδα κάθε κοπελίτσα με το σκισμένο τζήν και το κινητό να σέρνει απο το λουρί ένα σκυλάκι.  Να το έχει στην βεράντα,να γαυγίζει το ζωντανό όλο το βράδυ και να μένουν ξάγρυπνοι οι γείτονες .Να το βαριέται μετά απο καιρό να το κληροδοτεί  στους γονείς,οι οποίοι το τρέχουν κάθε απόγευμα στο πάρκο το οποίο γεμίζει απο ακαθαρσίες και να βλέπεις περισσότερα σκυλιά απο περιπατητές.
Γέλασα μια μέρα που μια κοπέλα έσερνε ένα θεόρατο σκυλί,μεγαλύτερο απ’ αυτή στο πάρκο και  ένας παππούς τρομερά εκνευρισμένος έλεγε φωναχτά στον φίλο του
-Λοιπόν αυτή θα την πάρω θα την δέσω να μείνει κλεισμένη σε ένα διαμέρισμα και μετά θα την βγάλω βόλτα στο πάρκο και θα την σέρνω με ένα λουρί, τέτοια της χρειάζονται.

Ας το καταλάβουν οι “φιλόζωοι” τα ζώα δεν είναι παιχνίδια έχουν δικαιώματα,θέλουν περιποίηση και αγάπη, δεν είναι μόδα, δεν πρέπει να τα φυλακίζουμε σε βεράντες και διαμερίσματα.Αγαπώ, σημαίνει επιτρέπω να ζήσει  άνθρωπος ή ζώο σύμφωνα με τις ανάγκες του.
Η φυλακή δεν είναι αγάπη, ούτε το τραγούδι ενός φυλακισμένου στο κλουβί πουλιού είναι ευχαρίστηση .
Ας το καταλάβουμε επιτέλους.