Που πήγε ο έρωτας….Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη


Πού πήγε ο έρωτας αναρωτιούνται πολλοί, δακρύζοντας μπροστά από ρομαντικές κομεντί, από εκείνες που ο ιππότης μάχεται με δράκους και φωτιές προκειμένου να σώσει την αγαπημένη του. Πού πήγε άραγε εκείνος ο φτερωτός θεός ο οποίος με πύρινα βέλη τρυπάει τις καρδιές των ανθρώπων;

Κανένας δε σκέφτεται πως ακόμα και αυτή η υπερβολική ελευθερία, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, έχει και αυτή τις αρνητικές της συνέπειες. Τώρα καθόμαστε όλη μέρα πίσω από έναν υπολογιστή και περιμένουμε να ερωτευτούμε πίσω από μία οθόνη. Κάποτε θεωρούσαμε πως είναι σημαντικό βήμα να πιάσουμε το χέρι κάποιου, τώρα το κρεβάτι και το ξεγύμνωμα είναι το πιο απλό και εύκολο πράγμα που υπάρχει.

Δεν υπάρχει η μαγεία της αργής κατάκτησης, η χαρά του φλερτ, το ξεδίπλωμα της ψυχής στον άλλο. Σήμερα κυριαρχεί η ρηχότητα, το πότε θα τον ρίξω και όχι η σταδιακή κατάκτηση του άλλου.

Σήμερα που όλα είναι πανεύκολα και απλά, ο έρωτας μέσα σε αυτή την ελευθεριότητα, έχασε και εκείνη τη μαγεία του. Μέσα στην απόλυτη ελευθερία, έχασε την ίδια την προσπάθεια για απελευθέρωση και επανάσταση. Μέσα στο μπορώ να τα έχω όλα όποια στιγμή θέλω, χάθηκε η μαγεία του. Αντιμετωπίζοντας τον έρωτα σαν καθαρή σάρκα, χάσαμε το ολόπλευρο νόημά του, που είναι η ηθική και πνευματική μας ωρίμανση. Αντιμετωπίζοντας τους ανθρώπους ως τρόπαια που ρίχνουμε και κερδίζουμε, χάσαμε την ευκαιρία να τους μάθουμε πραγματικά.

Πού πήγε ο έρωτας λοιπόν; Χάθηκε μέσα στην υπερβολική ελευθερία των ανθρώπων, μέσα στη μη δυσκολία, μέσα στο βόλεμα και τη φθηνή σάρκα…

Μαρία Σκαμπαρδώνη