Όταν το αυτονόητο γίνεται success story – Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο των Καμένων Βούρλων


Όταν το αυτονόητο γίνεται success story - Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο των Καμένων Βούρλων

Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο των Καμένων Βούρλων

Διαβάζοντας την ανακοίνωση των ευχαριστιών σας προς τους υπουργούς Μεταφορών και Οικονομικών, στην ιστοσελίδα του υπουργού Οικονομικών, κατάλαβα ότι έχετε δουλέψει αόκνως για την αποζημίωση στους κατοίκους του Αγίου Κωνσταντίνου και των Καμένων Βούρλων. Άλλωστε αποτελεί υποχρέωση σας.

Καταλαβαίνετε ότι η τιμωρητική πολιτική του Δημοσίου και των κυβερνήσεων που εφαρμόστηκε σε λίγες περιπτώσεις από το 2002, οφείλεται στην αντίδρασή των κατοίκων, που χρειάστηκε να αγωνιστούν για το αυτονόητο, την αποζημίωση για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της περιουσίας τους. Το πολιτικό σύστημα που εσείς και οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ο μέντοράς σας υπηρετείτε, μας φόβιζαν, μας έδιωξαν με τα ΜΑΤ και με κάθε τρόπο μας έλεγαν ότι τα χρήματα του Πρωτοδικείου καλά ήταν.

Ζωή λαθραία (Πρόσφυγας)


Ζωή λαθραία (Πρόσφυγας)
Ζωή λαθραία (Πρόσφυγας)
Ζωή λαθραία (Πρόσφυγας)
Ζωή λαθραία (Πρόσφυγας)


Μουσική: Κοφινάς Γιώργος

Στίχοι: Αντώνης Κασίτας
Ερμηνεία: Νίκος Τάγκας

Φωτογραφίες: Αντώνης Κασίτας

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο STUDIO DIVA από τον Βασίλη Μαντόγλου

Κιθάρα ηλεκτρική: Κοφινάς Γιώργος
Κιθάρα: Νίκος Τάγκας

Στίχοι:

Πήρα τη στράτα τη μεγάλη αυτού του κόσμου σ’ ένα δισάκι όλα τα όνειρα το βιός μου
Δεν έχω σπίτι ούτε τόπο ούτε πατρίδα αποδιωγμένος στη ζωή χωρίς πυξίδα.
Στέκω στα σύνορα μπροστά σε ένα φράχτη το συρματόπλεγμα του κόσμου όλ’ η στάχτη.

Όλα τα όνειρα για μια ζωή «λαθραία» «Λαθραίοι» άνθρωποι;;;

Για μια ζωή μοιραία… Πρόσφυγας τώρα πια βουλιάζω δίχως μοίρα στ’ αρχιπελάγους τα νερά και την αρμύρα ψυχές βουλιάζουνε και όνειρα στο κύμα και πάντα ο άνθρωπος μες στη ζωή το θύμα.

Το δρόμο που σε πάει στην εξορία τον ζωγραφίζει σ’ ένα χάρτη η ιστορία Μες στους αιώνες τριγυρίζω πρόσφυγας σε τοπίο γκρίζο.

Κι εγώ, ο γιος του μετανάστη εργάτη αναφωνώ ίδια ιστορία ίδια απάτη…
Παντού σαν σε στενεύει ο χώρος σ’ όλο τον κόσμο οδοιπόρος.

Μια μανιασμένη εξουσία πετά ζωές χωρίς αξία… σ’ έναν καιρό μαστουρωμένο μέσα σε κόσμο ρημαγμένο.

Πίσω από το πληκτρολόγιο…


Πίσω από το πληκτρολόγιο…

Πρώτα ήταν οι υπολογιστές, μετά ήρθε το διαδίκτυο (ιντερνέτ) και κάπου 15 χρόνια πριν καλωσορίσαμε, τα πολυαγαπημένα σε όλους, κοινωνικά δίκτυα (social media). Από τότε μέχρι και σήμερα, αυτά τα τελευταία άλλαξαν κατά πολύ.
Πίσω από το πληκτρολόγιο…

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπου και έκαναν την εμφάνισή τους, τα social media ήταν άγνωστα στους περισσότερους, δημοφιλή όμως μεταξύ των φοιτητών, μέχρι που έφτασε το σήμερα και σχεδόν όλοι, μικροί και μεγάλοι, τα έχουν αναδείξει ως την αγαπημένη, μερικές φορές και αποκλειστική, ασχολία. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, η ενασχόληση με τα κοινωνικά δίκτυα, μπορούμε να πούμε πως ξεκίνησε σαν ένα «παιχνίδι». Είτε από περιέργεια για το άγνωστο, είτε εξαιτίας της  διάθεσης να κάνουμε κάτι διαφορετικό, δημιουργήσαμε όλοι λογαριασμό στις διαδικτυακές αυτές «κοινωνίες».

Συνέχεια ανάγνωσης “Πίσω από το πληκτρολόγιο…”