Απελευθέρωση Ελλήνων στρατιωτικών: «Θαύμα», «Δικαίωση» ή αντιθέσεις και συμμαχίες;


1

Σχολιάζει ο Ηρακλής Κακαβάνης

Συνεχίζουν να κρύβουν  τη «μεγάλη εικόνα» της όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, της εμπλοκής της χώρας στους επικίνδυνους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, τις αντιθέσεις και τα παζάρια στην περιοχή, μέρος των οποίων αποτελεί και η χτεσινή κίνηση από τη μεριά της. Συνέχεια ανάγνωσης “Απελευθέρωση Ελλήνων στρατιωτικών: «Θαύμα», «Δικαίωση» ή αντιθέσεις και συμμαχίες;”

H Coca Cola σε απόγνωση “μαγειρεύει” στοιχεία


 Όμηρος Ταχμαζίδης

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης 

Η Coca Cola HBC έδωσε στη δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του 2018. Η εταιρεία παρουσίασε ανοδική πορεία στις αγορές του εξωτερικού. Αυτό οφείλεται στην διεξαγωγή του Παγκόσμιου Κυπέλλου ποδοσφαίρου στην Ρωσία τον Ιούνιο. Και ενώ η εταιρία παρουσίασε ανοδική τάση στις πωλήσεις της στο εξωτερικό, στην Ελλάδα δεν συμβαίνει το ίδιο και αυτό διότι οι απεργοί της Θεσσαλονίκης και το Κίνημα “Ούτε γουλιά Coca Cola μέχρι να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο” συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις του.  Συνέχεια ανάγνωσης “H Coca Cola σε απόγνωση “μαγειρεύει” στοιχεία”

Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS – Θα συγκινηθεί κάποιος αρμόδιος;


Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS 
Θα συγκινηθεί κάποιος αρμόδιος;
Θάνος Μπλούνας

Ως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 ο Αχινός ήταν (και παραμένει ως σήμερα) το ιστορικότερο χωριό της Ανατολικής Φθιώτιδας, ήταν επίσης (αλλά ίσως δεν είναι πλέον) και το πιο όμορφο. Αψευδείς μάρτυρες της ιστορικότητάς του οι αναφορές στον «Εχίνο» συγγραφέων όπως ο Αριστοφάνης, ο Στράβωνας, ο Βορτσέλας, τα σωζόμενα κατάλοιπα αρχαίων τειχών, ο μεσαιωνικός πύργος, το καστρόσπιτο των χρόνων της Τουρκοκρατίας, το κοτσέκι για τους παλιότερους αγρότες του και τα εντυπωσιακά ευρήματα των σύγχρονων αρχαιολόγων, όπως το αρχαίο οινοποιείο, σε μικρή απόσταση από τον σημερινό οικισμό. Μάρτυρες της ομορφιάς με το οποίο το είχε προικίσει η φύση κάποιες ασπρόμαυρες φωτογραφίες και οι επιζώντες παλιοί του κάτοικοι. Συνέχεια ανάγνωσης “Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS – Θα συγκινηθεί κάποιος αρμόδιος;”

Ντροπή και αίσχος!


Από τη σελίδα της Έλενας Ακρίτα στο facebook
ΕΛΕΝΑ

«Όταν αναρτούμε πτώματα απανθρακωμένων παιδιών, μην απορούμε μετά που μας λένε αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους. Οι ανιστόρητες συγκρίσεις με φωτογραφίες του γυμνού παιδιού στο Βιετνάμ ή των θυμάτων του Ολοκαυτώματος είναι επιεικώς ηλίθιες. Συνέχεια ανάγνωσης “Ντροπή και αίσχος!”

Εγκαίνια πυροφυλακίου στον Δ. Θερμαϊκού (βίντεο)


Πυροφυλάκιο

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Στο καλύτερο δυνατό σημείο από άποψη ύψους και δυνατότητας επιτήρησης εγκαινιάστηκε χθες (26.7.18) το πυροφυλάκιο – παρατηρητήριο στην Περαία, δίπλα στο Ραντάρ.
Ο δήμαρχος Γιάννης Μαυρομάτης στον χαιρετισμό του, εξέφρασε την προσδοκία της Τοπικής αυτοδιοίκησης και των συνδημοτών, για τη δημιουργία Τμήματος Πυροσβεστικής, που θα έχει την έδρα του και την ευθύνη για παρεμβάσεις σε κατασβέσεις στον Δ. Θερμαϊκού.
Συνέχεια ανάγνωσης “Εγκαίνια πυροφυλακίου στον Δ. Θερμαϊκού (βίντεο)”

Σκασμός εσείς, ζαγάρια! – του Νίκου Μπογιόπουλου


Νίκος Μπογιόπουλος

Προς τους διάφορους κομιλφό του εστέτ τάχα μου «ανθρωπισμού»,

προς όσους σερβίρουν την λήθη σαν «γιατρικό» και κρύβονται πίσω από τον θρήνο (των άλλων) για να επιπλεύσουν,

προς όσους εκμεταλλεύονται ακόμα και το δάκρυ του σπαραγμού για να πνίξουν κάθε σκέψη αναζήτησης και απόδοσης ευθυνών για το «μπουρδέλο» που επί δεκαετίες δημιούργησαν, διαχειρίζονται και υπηρετούν,

προς όλους εκείνους τους «je suis» της υποκρισίας και του φαρισαισμού που δεν έχει υπάρξει παλιανθρωπιά που να μην την έχουν χειροκροτήσει την ώρα ακριβώς που συμβαίνει,

αλλά που – τόσο αυτοί όσο και τα κάθε λογής κωλοπαίδια τους – κουνάνε το δάκτυλο και εμφανίζονται με τουπέ «πολίτικαλ κορέκτ» να μας ορμηνεύουν «αφήστε τώρα την κριτική, δεν είναι της ώρας»,

έχουμε και εμείς μια ορμήνια, διατυπωμένη με όρους… ευκτικής:

«Σκασμός εσείς, ζαγάρια».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/07/blog-post_37.html#ixzz5MFZSHB57

«Ασύμμετρη απειλή» είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός


capitalism

Γράφει ο Νίκος Μόττας

Σε κάθε μεγάλη τραγωδία, σε φονικές πλημμύρες και καταστροφικές πυρκαγιές, οι αστικές κυβερνήσεις που διοικούν αυτόν τον τόπο έχουν έτοιμες τις απαντήσεις: Άλλοτε φταίει ο «στρατηγός άνεμος», άλλοτε πρόκειται για «ασύμμετρα φαινόμενα» και «ασύμμετρες απειλές», άλλοτε φταίει η «κλιματική αλλαγή» και άλλοτε τα «καιρικά φαινόμενα» που ήταν «πρωτοφανή». Συνέχεια ανάγνωσης “«Ασύμμετρη απειλή» είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός”

Εκεί που όλα έμοιαζαν με το τέλος του κόσμου…


pirkagia

Της Σοφίας Μυγδαλάκη

Πόσο χρειάστηκε μια φωτιά, για να σαρώσει στο διάβα της, μετά από όλα τα υπάρχοντα και τόσες ζωές… Πόσο χρειάστηκε για να κλείσουν στη στιγμή, όλοι οι δρόμοι της ζωής και να επιβεβαιώσει το χάραμα, τον θάνατο… Πόσο χρειάστηκε για να γίνουν στεριά και θάλασσα, ένας τάφος; Μόνο μια νύχτα! Τότε που όλα ήταν ενάντια και πάνω απ΄ όλα ο χρόνος, που με τον πιο σκληρό τρόπο κι εκείνος γρήγορα τέλειωνε… Εστία εδώ, εστία εκεί και η μια κόλαση δίπλα στην άλλη…
Συνέχεια ανάγνωσης “Εκεί που όλα έμοιαζαν με το τέλος του κόσμου…”

Η πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης


Όμηρος Ταχμαζίδης

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης 

Η έννοια “παγκοσμιοποίηση” έχει εισβάλλει τα τελευταία χρόνια στη ζωή μας. Δεν υπάρχει πολιτική συζήτηση ή συζήτηση που να αφορά ζητήματα της οικονομίας και η λέξη αυτή να μην κυριαρχεί στο δημόσιο λόγο. Η παγκοσμιοποίηση προβάλλεται ως ένα γεγονός πρωτόγνωρο, ως μια τομή στην οικονομική ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος. Συνέχεια ανάγνωσης “Η πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης”

” Ένας αριθμός” του Άντον Τσέχοφ – Επίκαιρο όσο ποτέ …

” Τις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.
– Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα ‘χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου… Λοιπόν… Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια το μήνα…
– Για σαράντα.
– Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες… Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ…
– Δύο μήνες και πέντε μέρες… Συνέχεια ανάγνωσης “” Ένας αριθμός” του Άντον Τσέχοφ – Επίκαιρο όσο ποτέ …”