Ανάγκες ωριμάζουν…(VIDEO)


Ανάγκες ωριμάζουν…

Ανάγκες ωριμάζουνΣτίχοι : Κοσμάς Λεοντιάδης
Μουσική : Γιώργος Κοφινάς
Ερμηνεία : Μάριος Ιβάν Παπούλιας
Ενορχήστρωση : Μάριος Ιβάν Παπούλιας
Μίξη, Mastering : Seven Road Studio

Ονειρευόμαστε και αγωνιζόμαστε για μιαν άλλη κοινωνία…
Με πολλά λουλούδια… με πολλά βιβλία… με πολλά τραγούδια…
Με εκατομμύρια παιδιά να ρουφάνε το νέκταρ της γης των ανθρώπων.

Κοσμάς Λεοντιάδης

Ανάγκες ωριμάζουν

Στα περασμένα το μυαλό μου τριγυρνάει.
Άγιοι, μάρτυρες αγώνων, χιλιάδες οι νεκροί.
Αργά μα σταθερά τη λάσπη κουβαλάνε,
θεμέλια χτίζουνε ν’ αλλάξουν οι καιροί.

Όλα γυρίζουν μες τον κόσμο και αλλάζουν,
ζωή που πάντα έχει τέλος και αρχή.
Στο πέρασμα του χρόνου, ανάγκες ωριμάζουν,
λύση ζητάνε και ψάχνουν εποχή.

Κάποιοι κοπιάζουνε το μέλλον να φρενάρουν…
ψεύτικοι κόσμοι και παράδεισοι πολλοί.
Στάχτη στα μάτια των ανθρώπων να μη βλέπουν…
το αύριο λένε προδικάζουν οι θεοί.

Ότι κι αν κάνουνε, αλήθειες κι αν θα κρύψουν,
μες στις σπηλιές κι αν θάψουν μυρωδιές,
δεν θα μπορέσουνε το φως να λιγοστέψουν,
κάποιοι θα φεύγουνε μπροστά, θ’ ανάβουνε φωτιές.

Ανάγκες ωριμάζουν

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι παπαγάλοι της ΝΑΤΟπροπαγάνδας, ο αντικομμουνισμός, η χυδαία παραποίηση της θέσης των κομμουνιστών από τα χαλκεία..


Νίκος Μπογιόπουλος

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι παπαγάλοι της ΝΑΤΟπροπαγάνδας, ο αντικομμουνισμός, η χυδαία παραποίηση της θέσης των κομμουνιστών από τα χαλκεία των κυβερνητικών παπαγάλων.
Από την εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου – Realfm, 22/3/2022

(για να παρακολουθείτε το Youtube Ημεροδρόμος μπείτε εδω: https://www.youtube.com/channel/UCxie6LbZmhvlpY5TCA4sirg/videos και πατήστε “εγγραφή”)

Το μυστηριώδες δάσος με τα δέντρα… που χορεύουν: Κι όμως είναι στην Ελλάδα (VIDEO)


Το μυστηριώδες δάσος με τα δέντρα… που χορεύουν: Κι όμως είναι στην Ελλάδα

Μια πανέμορφη διαδρομή εκεί που ο αρχαίος θεραπευτής Ασκληπιός μάζευε αρωματικά φυτά και φαρμακευτικά βότανα.
Το Up Stories σε συνεργασία με τον βραβευμένο δημιουργό Φώτη Πάσσο παρουσιάζουν για πρώτη φορά το μυστηριώδες δάσος με τα δέντρα χορευτές που κυριολεκτικά παγώνει το αίμα σε όσους το επισκεφθούν.

Μα εγώ επιμένω… Γιώργος Κοφινάς (συνθέτης) – Κοσμάς Λεοντιάδης (στιχουργός)


Μα εγώ επιμένω...

Ποτέ δε θα σκύψουμε το κεφάλι…
Πάντα ορθοί, με αγωνιστική διάθεση και γνώση…
Το δίκιο είναι στη δική μας τη μεριά…
Συνεχίζουμε το “ταξίδι” μας για μια καλύτερη ζωή…

Αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του ταξιδιού είναι και τα τραγούδια της ζωής…
τα τραγούδια της ανάγκης και του αγώνα…
Ένα τέτοιο τραγούδι πιστεύουμε πως είναι και το δικό μας…
Το τραγούδι “Μα εγώ επιμένω”…

Γιώργος Κοφινάς (συνθέτης) – Κοσμάς Λεοντιάδης (στιχουργός)

Κοφινάς Γιώργος & Γιώργος Δ. Μπίμης- Κύκλος (VIDEO)


Η τέχνη είναι κάτι το πολύ συγκεκριμένο. Η τέχνη είναι η ίδια η ζωή. Και η αποστολή της είναι να εκφράσει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Σας στέλνω το καινούργιο τραγούδι σε στίχους Γιώργου Δ, Μπίμη “Κύκλος (εγώ το λέω κύκλος τις ζωής) το ποίημα αποτυπώνει τη φιλοσοφία της ζωής. Ως απλός εραστής της τέχνης δηλώνω την αγωνία μου για το αποτέλεσμα αυτής μου της προσπάθειας.

“Το τραγούδι το αφιερώνω στην μητέρα μου που έκλεισε αισίως τα εκατό χρόνια της ζωής”!. Κοφινάς Γιώργος.
 

 

Κύκλος

Χαράζει πάλι ο ουρανός, ξυπνά καινούρια μέρα κι ο ήλιος, μέγας και τρανός, αστράφτει στον αιθέρα. Στο παραθύρι το ανοιχτό, μια αχνή σκιά διαβαίνει κι ότι σκεφτείς κι ότι κι αν πεις, μια γη μας περιμένει…

Δρόμοι ανοίγονται σωρό κι ο χρόνος κάνει στάση, μες στο γιορτάσι της χαράς, μια γη να μας σκεπάσει… Ο στεναγμός του έρωτα, μια ζέση φλογισμένη, καρδιά αγνή κι ευγενική, το χώμα σε προσμένει… …

Μη με ρωτάς για να σου πω, ποιος τον καιρό προφταίνει… Ότι στη νύχτα ονειρευτείς, κάποιο πρωί πεθαίνει,…

Η «παρέλαση των ηττημένων»: Όταν χιλιάδες αιχμάλωτοι ναζί βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας (βίντεο)


Η «παρέλαση των ηττημένων»: Όταν χιλιάδες αιχμάλωτοι ναζί βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, στις 17 Ιουλίου του 1944. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη, ωστόσο οι οι Σύμμαχοι κέρδιζαν πια σταδιακά έδαφος.

Πρώτη απ’ όλους, η Σοβιετική Ένωση, που είχε καταφέρει να αντέξει την «επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» και την βάρβαρη εισβολή των στρατευμάτων της ναζιστικής Γερμανίας, που πέρασαν «από φωτιά και τσεκούρι» τις εκτάσεις που κατακτούσαν στον δρόμο προς τη Μόσχα.
Όμως πια το κλίμα γύριζε: Οι Σοβιετικοί είχαν περάσει στην αντεπίθεση και καταδίωκαν τους ναζί από τα εδάφη τους, σε μία πορεία που θα κατέληγε στο Βερολίνο και την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας.

Εκείνη τη μέρα του Ιουλίου λοιπόν 57.000 αιχμάλωτοι ναζί στρατιώτες βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας, σε ένα γεγονός που έμεινε γνωστό ως «η παρέλαση των ηττημένων» αν και η ονομασία της NKVD ήταν «το μεγάλο βαλς».

Σκοπός, να δουν οι Σοβιετικοί πολίτες -και όλος ο κόσμος- την ήττα στα πρόσωπα των δήθεν αήττητων στρατιωτών του Γ’ Ράιχ, πλήττοντας το γόητρο της ναζιστικής Γερμανίας. Οι αιχμάλωτοι ήταν στρατιώτες από την ομάδα Στρατιάς Κέντρου, η οποία συνετρίβη από τον Κόκκινο Στρατό που απελευθέρωσε τη Λευκορωσία. Στην Μόσχα είχαν προσκληθεί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των συμμαχικών χωρών για να παρακολουθήσουν την πορεία των αιχμαλώτων.

Πέντε χρόνια αργότερα -και τέσσερα χρόνια μετά τη λήξη του Πολέμου, το 1949, τέτοιου είδους παρελάσεις απαγορεύτηκαν από τη Σύμβαση της Γενεύης.

Δείτε το σχετικό βίντεο του Sputnik:


imerodromos.gr