Αυστηρά μονογαμικός; Kι όμως γίνεται! (μέρος τρίτο)  


poligamiko

Συνεχίζουμε το θέμα μας απ’ τις δυο προηγούμενες αναρτήσεις για να απομυθοποιήσουμε μια από τις τρεις θεωρίες, οι οποίες έχουν τόσο πολύ ριζωθεί στο μυαλό των ανθρώπων, ώστε τους κάνουν να νομίζουν πως έχουν ισχύ και να επαναπαύονται σε αυτές χωρίς να προσπαθούν.

Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του πολυγαμικό ον

Ειλικρινά, πόσο έχω κουραστεί ν’ ακούω αυτή την καραμέλα… Γενικά, έχουμε την τάση, ως άνθρωποι, να θεωρούμε σωστό ό,τι μας δυσκολεύει, γιατί δε θέλουμε να κουραστούμε από την προσπάθεια να αλλάξουμε και να διορθωθούμε σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής μας. Έτσι ακριβώς συμβαίνει κι εδώ:

Δυσκολευόμαστε να αρκεστούμε σε έναν μόνο άνθρωπο -εφόσον είμαστε εγωιστές, δεν έχουμε αγάπη, κι εφόσον είμαστε αχάριστοι, θέλουμε όσο περισσότερα γίνεται, γιατί το ένα δε μας φτάνει- κι έτσι φτάνουμε σιγά σιγά , ακόμη και στο σημείο διαρκούς αναζήτησης διαφορετικού συντρόφου. (Εδώ, θα έπρεπε να στραφούμε μέσα μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς μας, προέρχονται από διαφορετικά άλυτα προβλήματα, και πως η αλλαγή συντρόφου δε θα βοηθήσει στη λύση τους, αλλά θα προσθέσει, όμως αυτό είναι ένα θέμα για άλλη ανάρτηση).

Άννα Γκουτνά

Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2018/04/k.html#ixzz5Bh20jON5

Πάλι όλοι μαζί θα φάμε μαμά


Χριστούγεννα Τα Χριστούγεννα αυτό που προσπαθούμε είναι να αναπληρώσουμε τις ώρες εκείνες που δεν αφιερώσαμε στα παιδιά και στην οικογένεια τον υπόλοιπο χρόνο κι έτσι τα οικογενειακά τραπεζώματα, η ανταλλαγή δώρων και όλες μας οι προσπάθειες επικεντρώνονται για να καλύψουμε το κενό και για να εντυπωσιάσουμε συγγενείς ,οικογένεια και φίλους.

Ετοιμάζουμε δώρα , φαγητά και πιστεύουμε με αυτά και μόνο ότι θα περάσει στο σπίτι η μαγική ατμόσφαιρα των γιορτών ενώ στοιβαζόμαστε γύρω από ένα τραπέζι ακόμα και με άτομα που έχουμε επαφή μια φορά το χρόνο και έως εκ τούτου δεν υπάρχει τίποτα το κοινό για επικοινωνία ,για επαφή. Συνέχεια ανάγνωσης “Πάλι όλοι μαζί θα φάμε μαμά”