Αθανασία Παπαδοπούλου: Το παράθυρο και ο κορονοϊός

Αθανασία  Παπαδοπούλου

Η λαϊκή παροιμία λέει: Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Κι όμως όσο κακή φήμη και να έχει ο Μάρτης για το κρύο, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Μάρτης φημίζεται για τον καλύτερο μήνα του χρόνου και ο λόγος; Γιατί η μέρα μεγαλώνει αισθητά καθώς δειλά δειλά το καλοκαιράκι μας “κλείνει το μάτι”.

Φέτος όμως ο Μάρτης του 2020 μας επιφύλασσε μια έκπληξη, ούτε να την πω δεν θέλω, από κ αρχίζει … και μετά το πρώτο κ ήρθε και δεύτερο κ…κορονοϊός-καραντίνα…

Όλη μέρα τη βγάζω στην κουζίνα. Η κουζίνα μου έχει ένα παράθυρο που βλέπει σε δάσος, ευτυχώς έχω την τύχη να ζω στη φύση. Μέχρι πρότινος στο παράθυρο είχα κάτι σκούρες κουρτίνες και μπροστά 4 γλαστράκια, 2 κακτάκια, 2 κυκλαμινάκια. Επίσης μια μπομπονιέρα απ’την εποχή του Νώε και κάτι παλιομοδίτικα διακοσμητικά. Στις 2 άκρες του παραθύρου 2 κεράκια, ξέρετε μωρέ αυτά που τα ανάβουμε το βράδυ εμείς οι ρομαντικοί και ονειροπόλοι και μας κάνουν παρέα! Συνέχεια ανάγνωσης “Αθανασία Παπαδοπούλου: Το παράθυρο και ο κορονοϊός”