Απόστολος Γκλέτσος: Έκκληση στον Καραμανλή να μας σώσει από το διχασμό (φωτο)

Απόστολος Γκλέτσος

Τις ελπίδες του στον Κώστα Καραμανλή εναποθέτει ο Απόστολος Γκλέτσος για τη Συμφωνία των Πρεσπών και μοιράζεται την αγωνία του μέσω των σόσιαλ μίντια, μιλώντας για έναρξη εμφυλίου.

Ο Απόστολος Γκλέτσος καλεί τον Κώστα Καραμανλή να πάρει το λόγο, λέγοντας συγκεκριμένα, πώς είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας από τον εθνικό διχασμό.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Απόστολου Γκλέτσου:

«Είμαι βαθιά δυστυχής, κάποιοι λίγοι εκτός Ελλάδας, τα κατάφεραν, ουσιαστικά μιλάμε για την άτυπη αλλά ουσιαστική έναρξη εμφυλίου. ΧΑΘΗΚΑΜΕ. Κάνω έκκληση στον πρώην πρωθυπουργό Καραμανλή Κώστα να αναλάβει πρωτοβουλίες να σωθούμε από την κατάρα της φυλής, τον διχασμό. Είναι κατά την γνώμη μου ο μόνος Έλληνας που μπορεί να μας ενώσει».

Απόστολος Γκλέτσος
aftodioikisi.gr

 

Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, θα τα ξαναπούμε…


δσε

  Γράφει ο Νίκος Μόττας 

Τέτοιες μέρες ήταν, Αύγουστος του 1949, όταν στις βουνοπλαγιές του Γράμμου ξεκινούσε η τελική φάση της μάχης ανάμεσα στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και τον αστικό εθνικό στρατό. Απέναντι στις ισχυρότατες δυνάμεις του αστικού στρατού και των αμερικανών ιμπεριαλιστών, απέναντι σε βομβαρδιστικά αεροσκάφη και βόμβες ναπάλμ, οι αντάρτες μαχητές του ΔΣΕ αντιπαρέταξαν απαράμιλλο ηρωϊσμό και γενναιότητα σφραγίζοντας, με την ψυχή και το αίμα τους, την κορύφωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα του 20ου αιώνα. Συνέχεια ανάγνωσης “Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, θα τα ξαναπούμε…”

Η Οδύσσεια ενός παιδιού του εμφυλίου…  


Μία συγκλονιστική μαρτυρία της κ. Ε. Σ -Τ από την Ευρυτανία

Είναι σκληρό να γυρνάς πίσω στο χρόνο και τις πληγές που άνοιξε, αλλά είναι κι απαραίτητο γιατί πρέπει και εσείς οι νεότεροι να μάθετε την πικρή ιστορία της γενιάς μου.

Προς τα τέλη της κατοχής, οι Γερμανοί ναζίδες έκαψαν το σπίτι μας στο χωριό μου στην Ευρυτανία. Ένα όμορφο πέτρινο δίπατο σπίτι με μια μεγάλη λιθόστρωτη αυλή, με πολλά λουλούδια και μια κληματαριά. Τριγύρω απλώνονταν τα χωραφάκια μας με τα σπαρτά και τα γάργαρα νερά που τρέχανε στο αυλάκι και μας νανουρίζανε με τον παφλασμό τους τα βράδια. Ήταν Αύγουστος του 1944 όταν πυρπόλησαν το σπίτι της οικογένειας μας. Δεν έμεινε ούτε κουρελάκι… Συνέχεια ανάγνωσης “Η Οδύσσεια ενός παιδιού του εμφυλίου…  “