Γυναικοκτονίες. Και τώρα τι κάνουμε;


Γυναικοκτονίες. Και τώρα τι κάνουμε;

Οι γυναικοκτονίες δεν έπεσαν από τον ουρανό ούτε είναι αποτέλεσμα της πανδημίας ή των μνημονίων. Είναι η κορύφωση μιας κακοποιητικής, σεξιστικής, άνισης κατάστασης που υπάρχει και τελευταία φουντώνει. Είναι το σημείο στο οποίο τέμνονται η πατριαρχία με τον καπιταλισμό.

Ο ένοχος συνελήφθη και ομολόγησε. Παρέλασαν οι γνωστοί Κλουζό του πληκτρολογίου, οι σιχαμένοι ματσό άντρακλες, οι επαγγελματίες ισαποστάκηδες, οι δημοσιογράφοι-πλυντήρια δολοφόνων, οι ρατσιστές και οι καλοί χριστιανοί.

Τώρα τι; Τι μπορούμε να κάνουμε; Πώς θα απαντήσουμε; Τι θα μείνει από αυτό;

Η ριζοσπαστική, κομμουνιστική Αριστερά δεν ξέρει άλλο δρόμο από αυτόν του αγώνα. Από το δρόμο της πάλης για τη διεκδικηση, για τη ζωή, για την επανάσταση και την αλλαγή της κοινωνίας. Δεν έχει άλλο δρόμο να ακολουθήσει.

Είναι υποχρέωση και καθήκον της να βγάλει ρόδο από το αγκάθι. Να κάνει το θρήνο οργή. Την οργή πάθος. Το πάθος, αγώνα. Συνέχεια ανάγνωσης “Γυναικοκτονίες. Και τώρα τι κάνουμε;”

Μήπως οι κομμουνιστές δε θέλουν λύση για το Μακεδονικό;


makedoniko

Μήπως τελικά οι κομμουνιστές δε θέλουν λύση για το όνομα της γειτονικής ΠΓΔΜ και το παραπέμπουν στις σοσιαλιστικές καλένδες;

Είναι σεβαστή ασφαλώς η θέση τους ενάντια στο ΝΑΤΟ, αλλά δε θέλουν να βρεθεί με λύση, με σύνθετη ονομασία και γεωγραφικό προσδιορισμό, ακριβώς όπως το ζητούσαν; Μήπως το κάνουν απλά από στείρα αντίδραση στην κυβέρνηση, που φέρνει αυτή τη λύση; Συνέχεια ανάγνωσης “Μήπως οι κομμουνιστές δε θέλουν λύση για το Μακεδονικό;”