9η Μάη 1945: Αιώνια ευγνωμοσύνη στους απελευθερωτές της ανθρωπότητας


9η Μάη 1945: Αιώνια ευγνωμοσύνη στους απελευθερωτές της ανθρωπότητας

  Γράφει ο Νίκος Μόττας //

«Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει». Στη φράση αυτή του Έρνεστ Χέμινγουέι περικλείεται ολόκληρος ο συμβολισμός της 9ης Μάη του 1945. Της επετείου της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των λαών. Τότε που η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο υψώνονταν στο Ράιχσταγκ, σηματοδοτώντας το θρίαμβο του Κόκκινου Στρατού και της Σοβιετικής Ένωσης απέναντι στο τέρας του ναζισμού.

Στο πρόσωπο του στρατιώτη που σήκωσε την σημαία με το σφυροδρέπανο στο Βερολίνο αντικατοπτρίζεται ιστορικά όχι μονάχα ο ηρωικός αγώνας που έδωσε ο Κόκκινος Στρατός και η ηγεσία του, αλλά συνολικά ο λαός της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν άλλωστε η Σοβιετική Ένωση, που με την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, υπό την ηγεσία του Ι.Στάλιν, σήκωσε το κύριο βάρος του αγώνα ενάντια στο ναζιστικό-φασιστικό ιμπεριαλιστικό «Άξονα» και τους συμμάχους του. Συνέχεια ανάγνωσης “9η Μάη 1945: Αιώνια ευγνωμοσύνη στους απελευθερωτές της ανθρωπότητας”

30 χρόνια από το δημοψήφισμα στην ΕΣΣΔ: «Δεν θα συγχωρήσουμε ποτέ τους προδότες του σοβιετικού λαού»


30 χρόνια από το δημοψήφισμα στην ΕΣΣΔ: «Δεν θα συγχωρήσουμε ποτέ τους προδότες του σοβιετικού λαού»Γράφει ο Νίκος Μόττας

Τριάντα χρόνια συμπληρώθηκαν στις 17 Μάρτη από το δημοψήφισμα του 1991 στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία του σοβιετικού λαού, με ποσοστό 76%, είχε ταχθεί υπέρ της διατήρησης της ΕΣΣΔ. Κλείνοντας τ’ αυτιά τους στα ουρλιαχτά των λύκων της αντεπανάστασης και στις ύαινες του αντικομμουνισμού που επιχειρούσαν να τους τρομοκρατήσουν, οι σοβιετικοί πολίτες είπαν τότε ένα μεγάλο «ΝΑΙ» στην σοβιετική πατρίδα του Λένιν, του Στάλιν, των ηρώων του Κόκκινου Στρατού, της εργατικής τάξης.

Όμως η κλίκα των αντεπαναστατών που είχε αλώσει το ΚΚΣΕ είχε άλλα σχέδια. Αυτοί που υποκριτικά ευαγγελίζονταν την «δημοκρατία» και την «ελευθερία» ήταν οι ίδιοι που πρόδωσαν την λαϊκή βούληση, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, στις 8 Δεκέμβρη 1991, τις Συμφωνίες του Μπελοβέζσκ και την διάλυση της ΕΣΣΔ. Την προδοσία συμπλήρωνε η εκκωφαντική σιωπή των υπερασπιστών της «δημοκρατίας» στη Δύση, οι οποίοι έκαναν πως δεν έβλεπαν την κατάφωρη παραβίαση της βούλησης της μεγάλης πλειοψηφίας του σοβιετικού λαού.

«Ναι, αλλά στην Σοβιετική Ένωση δεν είχαν τζιν και McDonalds…»


«Ναι, αλλά στην Σοβιετική Ένωση δεν είχαν τζιν και McDonalds…»
Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του «αμερικανικού ονείρου». Είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει και αποκαλύπτει, με κραυγαλέο και συνάμα δραματικό τρόπο, τα μεγάλα αδιέξοδά του.

Η ρατσιστική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ λειτούργησε ως θρυαλλίδα για το ξέσπασμα της συσσωρευμένης λαϊκής αγανάκτησης. Μιας αγανάκτησης που υποβόσκει εδώ και χρόνια σε πλατιά τμήματα της αμερικανικής εργατικής τάξης και φτωχά, περιθωριοποιημένα λαϊκά στρώματα. Καθώς σπάζει η φανταχτερή βιτρίνα της υπερδύναμης, της πολυδιαφημισμένης «δημοκρατίας» της «ελεύθερης αγοράς» και των «ευκαιριών», αποκαλύπτεται η πραγματική Αμερική του 21ου αιώνα. Συνέχεια ανάγνωσης “«Ναι, αλλά στην Σοβιετική Ένωση δεν είχαν τζιν και McDonalds…»”

Ατομική ευθύνη: Ο «φερετζές» ενός καπιταλιστικού εγκλήματος

Ατομική ευθύνη: Ο «φερετζές» ενός καπιταλιστικού εγκλήματος


Γράφει ο Νίκος Μόττας

«Ατομική ευθύνη». Σε αυτήν τη φράση συνοψίζεται η προσπάθεια της κυβέρνησης και των αστικών επιτελείων να συγκαλύψουν ένα καπιταλιστικό έγκλημα: την αποσάθρωση της δημόσιας Υγείας και την προφανή κρατική ανεπάρκεια στη διαχείριση της πανδημίας του Covid-19.

Τα περί «ατομικής ευθύνης», που με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζει στο λαό ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, δεν συνιστά ασφαλώς κάποια πρωτοτυπία. Αντίθετα, αποτελεί διαχρονικό σύνθημα των αστικών κυβερνήσεων το οποίο βασίζεται στο αντιδιαλεκτικό ιδεολόγημα ότι η Υγεία, η Παιδεία, η ασφάλιση, η εργασία, κλπ – το σύνολο, δηλαδή, των κοινωνικών αγαθών – αποτελούν «ατομική υπόθεση». Συνέχεια ανάγνωσης “Ατομική ευθύνη: Ο «φερετζές» ενός καπιταλιστικού εγκλήματος”

Θα καταργήσετε και την πάλη των τάξεων, κύριε Μητσοτάκη;


Θα καταργήσετε και την πάλη των τάξεων, κύριε Μητσοτάκη;

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε τροχιά κλιμάκωσης της αντιλαϊκής της ατζέντας. Μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα, ξετυλίσσεται μια ολομέτωπη επίθεση στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα.
Ξεκίνησαν με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, προχώρησαν με την υπογραφή και κύρωση της επαίσχυντης και επικίνδυνης συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τις στρατιωτικές βάσεις και συνέχισαν με το αντιασφαλιστικό έκτρωμα του νόμου «Κατρούγκαλου-Βρούτση».

Συνέχεια ανάγνωσης “Θα καταργήσετε και την πάλη των τάξεων, κύριε Μητσοτάκη;”

«Ευχαριστώ τους Αμερικανούς…»


«Ευχαριστώ τους Αμερικανούς…»

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Ήταν 24 χρόνια πριν, στις 31 Γενάρη 1996, όταν από το βήμα της Βουλής ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης εξέφραζε τις ευχαριστίες του στην κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Λίγες μόλις ώρες πριν, είχαν προηγηθεί η συντριβή του ελληνικού ελικοπτέρου, το κατέβασμα της ελληνικής σημαίας από τη βραχονησίδα Ίμια και η αποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών απ’ αυτήν.

Εκείνο το «ευχαριστώ» προς τους αμερικανούς ήταν ο ορισμός της ντροπής και του εθνικού εξευτελισμού. Δεν ήταν μια αυθόρμητη έκφραση, ούτε φιλοφρόνηση της στιγμής. Ήταν μια σύγχρονη εκδοχή του αλήστου μνήμης «στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας» και των αναρίθμητων «ευχαριστώ» που το πολιτικό προσωπικό της εγχώριας αστικής τάξης απηύθυνε κατά το παρελθόν στους ιμπεριαλιστές: Τσώρτσιλ, Τρούμαν, Μάρσαλ, Βαν Φλιτ, Πιουριφόι, κλπ. Συνέχεια ανάγνωσης “«Ευχαριστώ τους Αμερικανούς…»”

Άραγε κύριε Τσίπρα, ντρέπεστε καθόλου;


Άραγε κύριε Τσίπρα, ντρέπεστε καθόλου;

Γράφει ο Νίκος Μόττας

Δεν έχει περάσει ούτε χρόνος όταν από αυτό εδώ το βήμα γράφαμε ότι στο διάβα της πολιτικής του πορείας, ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε στην πράξη ότι πιο εκφυλισμένο, ότι πιο χυδαίο εμφανίστηκε στις γραμμές της ταξικής πάλης.

Επί τέσσερα χρόνια, στο όνομα της «κυβέρνησης της αριστεράς» ανέλαβαν να βγάλουν σε πέρας την πιο βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου. Αναδείχθηκαν στους ικανότερους στυλοβάτες του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και οι καλύτεροι μαθητές των ιμπεριαλιστών, δίνοντας επιτυχώς εξετάσεις σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Συνέχεια ανάγνωσης “Άραγε κύριε Τσίπρα, ντρέπεστε καθόλου;”

Άκου, φασιστάκο…


Άκου, φασιστάκο…

Όταν, το 1991, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, με την ενεργό συνδρομή της ελληνικής κυβέρνησης, εξορμούσαν ενάντια στο Ιράκ στον περίφημο «Πόλεμο του Κόλπου», δεν ενοχλήθηκες.
‘Οταν το 2001, με το πρόσχημα της «αντιμετώπισης της τρομοκρατίας», αμερικανοί και ευρωπαίοι πραγματοποιούσαν εισβολή στο Αφγανιστάν, δε νοιάστηκες.
Όταν πάλι το 2003, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους επιτίθονταν στο Ιράκ, βάζοντας για άλλη μια φορά «μπουρλότο» στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, δεν είπες τίποτα.
Όταν το 2011, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ αιματοκυλλούσαν το λαό της Λιβύης προκειμένου να «βάλουν χέρι» στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν έβγαλες κιχ.
Όταν το 2013, τα γαλλικά στρατεύματα, με στηρίγματα το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, επιχειρούσαν ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Μάλι της Αφρικής, έκανες πως δεν ήξερες. Συνέχεια ανάγνωσης “Άκου, φασιστάκο…”

Η Ιστορία δεν τελείωσε στο Γράμμο…


Η Ιστορία δεν τελείωσε στο Γράμμο…

Γράφει ο Νίκος Μόττας

«Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη είναι πάλη τάξης με τάξη, πάλη που σα φτάσει στην ανώτερη έκφρασή της γίνεται ολοκληρωτική επανάσταση. Πρέπει, άλλωστε, να παραξενευόμαστε που μια κοινωνία θεμελιωμένη πάνω στην αντίθεση των πραγμάτων καταλήγει σε μια βίαιη αντίφαση, σε μια σύγκρουση σώμα με σώμα σαν τελευταία λύση;»

– Καρλ Μαρξ, «Η αθλιότητα της φιλοσοφίας» (1847).

Πέρασαν 70 χρόνια. Ήταν τέτοιες ημέρες, τέλη Αυγούστου του 1949, όταν στις βουνοπλαγιές του Γράμμου γράφονταν οι τελευταίες σελίδες της τρίχρονης εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Η κατάληψη από τον αστικό εθνικό στρατό των υψωμάτων του Κάμενικ σήμανε την συντεταγμένη υποχώρηση των αντάρτικων δυνάμεων του ΔΣΕ προς τη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας. Συνέχεια ανάγνωσης “Η Ιστορία δεν τελείωσε στο Γράμμο…”

Πέντε μεγάλα ψέματα της ΝΔ για το πανεπιστημιακό άσυλο


Πέντε μεγάλα ψέματα της ΝΔ για το πανεπιστημιακό άσυλο

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Με άθλιες μεθοδεύσεις, σαν τον κλέφτη εν μέσω Αυγούστου, η κυβέρνηση της ΝΔ πέρασε από τη Βουλή το αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών. Πατώντας στο έδαφος των προσαρμογών της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ πάει ένα βήμα παραπέρα τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις σε μια σειρά τομείς, από τη λειτουργία των ΟΤΑ μέχρι την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Συνέχεια ανάγνωσης “Πέντε μεγάλα ψέματα της ΝΔ για το πανεπιστημιακό άσυλο”