Περί “πατρίδας – θρησκείας – οικογένειας” και “Έξω τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία”


1

Επ, πατριώτη; Σε σένα μιλάω καλέ!
Σε ‘σένα που κάθε Κυριακή, είσαι πρώτος στην εκκλησία πιάνοντας το πρώτο στασίδι, κάνοντας βαθιές μετάνοιες και σταυρούς.
Σε ‘σενα , που από την άλλη βδομάδα , τηρώντας τα ήθη και έθιμα της θρησκείας μας , θα αρχίσεις σαρακοστή , κάνοντας την κάθαρση ψυχής και σώματος.
Σε ‘ σένα, καλέ μου οικογενειάρχη, που τη Μεγάλη Παρασκευή, θα τρέχεις, σπρώχνοντας να σταθείς όσο πιο κοντά στον Επιτάφιο, σέρνοντας τα παιδιά σου από το χέρι, φορώντας τη γραβάτα σου, βάζοντας τη γυναίκα σου να φορέσει το καλύτερο φόρεμά της, θέλοντας να δείξεις στους άλλους πόσο καλός “οικογενειάρχης” και πιστός είσαι. Συνέχεια ανάγνωσης “Περί “πατρίδας – θρησκείας – οικογένειας” και “Έξω τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία””