Εκεί που όλα έμοιαζαν με το τέλος του κόσμου…


pirkagia

Της Σοφίας Μυγδαλάκη

Πόσο χρειάστηκε μια φωτιά, για να σαρώσει στο διάβα της, μετά από όλα τα υπάρχοντα και τόσες ζωές… Πόσο χρειάστηκε για να κλείσουν στη στιγμή, όλοι οι δρόμοι της ζωής και να επιβεβαιώσει το χάραμα, τον θάνατο… Πόσο χρειάστηκε για να γίνουν στεριά και θάλασσα, ένας τάφος; Μόνο μια νύχτα! Τότε που όλα ήταν ενάντια και πάνω απ΄ όλα ο χρόνος, που με τον πιο σκληρό τρόπο κι εκείνος γρήγορα τέλειωνε… Εστία εδώ, εστία εκεί και η μια κόλαση δίπλα στην άλλη…
Συνέχεια ανάγνωσης “Εκεί που όλα έμοιαζαν με το τέλος του κόσμου…”