Όταν το bullying ήταν μια άγνωστη λέξη


Όταν το bullying ήταν μια άγνωστη λέξη

Bullying. Ο εκφοβισμός στα ελληνικά. Μια λέξη που «φοριέται» πολύ τα τελευταία χρόνια, ένα «φαινόμενο» όμως που υπήρχε σχεδόν από πάντα.
Πολύ πριν γίνει θέμα συζητήσεων λοιπόν, «φαινόμενο» προς έρευνα και σκοπός διάφορων «εκστρατειών», το bullying ήταν παρών παντού. Στο σχολικό περιβάλλον, στους χώρους εργασίας, στη γειτονιά.

Ξεκινώντας από τα παιδικά μας χρόνια, όλοι λίγο – πολύ, μπορούμε να ανασύρουμε από τη μνήμη μας διάφορα περιστατικά που, είτε συνέβησαν στο σχολείο, είτε στο πάρκο και στη γειτονιά, τα αντιλαμβανόμασταν τότε ως απλά πειράγματα που γινόντουσαν για πλάκα, άσχετα με το πόσο μπορεί να «πονούσαν». Συνέχεια ανάγνωσης “Όταν το bullying ήταν μια άγνωστη λέξη”

Νέος πρόεδρος της ΕΠΟ ο Ζαγοράκης


Θοδωρής ΖαγοράκηςΛίγο μετά τις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου, ολοκληρώθηκε η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη της νέας Διοίκησης της ΕΠΟ. Ύστερα από ηλεκτρονική ψηφοφορία, στην προεδρία της Ομοσπονδίας, εξελέγη ο αρχηγός της Εθνικής Ομάδας του 2004 και Ευρωβουλευτής με τη ΝΔ, Θοδωρής Ζαγοράκης. Ο διάδοχος του Βαγγέλη Γραμμένου, θριάμβευσε, καταφέρνοντας να πάρει 66 από τις 68 ψήφους, ενώ υπήρχαν και δύο λευκά.

Πίσω από το πληκτρολόγιο…


Πίσω από το πληκτρολόγιο…

Πρώτα ήταν οι υπολογιστές, μετά ήρθε το διαδίκτυο (ιντερνέτ) και κάπου 15 χρόνια πριν καλωσορίσαμε, τα πολυαγαπημένα σε όλους, κοινωνικά δίκτυα (social media). Από τότε μέχρι και σήμερα, αυτά τα τελευταία άλλαξαν κατά πολύ.
Πίσω από το πληκτρολόγιο…

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπου και έκαναν την εμφάνισή τους, τα social media ήταν άγνωστα στους περισσότερους, δημοφιλή όμως μεταξύ των φοιτητών, μέχρι που έφτασε το σήμερα και σχεδόν όλοι, μικροί και μεγάλοι, τα έχουν αναδείξει ως την αγαπημένη, μερικές φορές και αποκλειστική, ασχολία. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, η ενασχόληση με τα κοινωνικά δίκτυα, μπορούμε να πούμε πως ξεκίνησε σαν ένα «παιχνίδι». Είτε από περιέργεια για το άγνωστο, είτε εξαιτίας της  διάθεσης να κάνουμε κάτι διαφορετικό, δημιουργήσαμε όλοι λογαριασμό στις διαδικτυακές αυτές «κοινωνίες».

Συνέχεια ανάγνωσης “Πίσω από το πληκτρολόγιο…”

Τα ριάλιτι… ο καθρέπτης μας


Τα ριάλιτι… ο καθρέπτης μας

 

Τα ριάλιτι… ο καθρέπτης μας

Στον εγκλεισμό ή lockdown, όπως συνηθίζεται να το λένε οι περισσότεροι, κάποια «φαινόμενα», αν μας επιτρέπεται η χρήση της λέξης, ήρθαν για να μείνουν! Ένα τέτοιο «φαινόμενο» είναι και τα λεγόμενα ριάλιτι (reality), που βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος φαίνεται να «ριζώνουν» στις ζωές μας.

Εξάλλου, ποιος είναι αυτός που δεν έχει παρακολουθήσει, έστω και για λίγα λεπτά, κάποιο ριάλιτι; Είτε αυτό λέγεται Survivor, Big Brother ή τα πιο light, μουσικά ριάλιτι, από περιέργεια ή από επιλογή, έχουν «κλέψει» χρόνο (πιθανά θα συνεχίσουν να το κάνουν) από τη ζωή όλων μας. Κατά αυτόν τον τρόπο γεμίζουμε τις στιγμές μας, «τρεφόμαστε» με αυτά τα τηλεοπτικά προγράμματα, γιατί κάτι πρέπει να κάνουμε! Ή μήπως δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος;

Κι εδώ είναι που αυτή η τηλεοπτική «πραγματικότητα» μας κλείνει το μάτι. Αρεσκόμαστε να απολαμβάνουμε αυτές τις εικόνες, αυτούς τους ήχους μήπως γιατί μας είναι οικείες; Συνέχεια ανάγνωσης “Τα ριάλιτι… ο καθρέπτης μας”

7+1 “παράξενα” αθλήματα …Της Βασιλικής Κόρδη


 

7+1 “παράξενα” αθλήματα ...Της Βασιλικής ΚόρδηΑν κάποιος μας ρωτήσει πού πάει το μυαλό μας όταν ακούμε τη λέξη «άθλημα», λίγο – πολύ, οι απαντήσεις που θα πρωταγωνιστήσουν θα είναι συγκεκριμένες.

Οι λέξεις ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τένις, τρέξιμο, ξεπηδούν αυθόρμητα από το στόμα μας.

Αυτές λογικά, κάποιος μπορεί να πει, είναι και οι σωστές απαντήσεις. Αθλήματα γνωστά σε όλους, αγαπητά και «φυσιολογικά», αν μας επιτρέπεται η χρήση της συγκεκριμένης λέξης. Μήπως όμως υπάρχουν και άλλες απαντήσεις;

Τα ριάλιτι, ο καθρέπτης μας – Της Βασιλικής Κόρδη*


Τα ριάλιτι, ο καθρέπτης μας

Τα ριάλιτι, ο καθρέπτης μας

 

Στις μέρες που διανύουμε, ποιος είναι αυτός που δεν έχει παρακολουθήσει, έστω και για λίγα λεπτά, είτε από επιλογή, είτε από περιέργεια, κάποιο από τα λεγόμενα ριάλιτι τύπου Survivor ή Big Brother;

Πόσο πιο φανερό πια; “Κοιτάζοντας” καλύτερα, σα να είμαστε μπροστά σε καθρέπτη και βλέπουμε το είδωλο της κοινωνίας μας. Άνθρωποι με διαφορετικούς χαρακτήρες, με διαφορετικές εμπειρίες και κίνητρα, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, “αγαπιούνται” και “μισιούνται”, μέχρι να “χτυπήσουν” το στόχο, το πολυπόθητο έπαθλο, τα χρήματα.

Και κάπου εδώ, το χρήμα να έχει γίνει το υπέρτατο “αγαθό”, ως μέσο επιβολής για κάποιους, προϋπόθεση για την επιβίωση για τους πολλούς, και όλους εμάς, ως θεατές και “θεάματα” ταυτόχρονα, να κρίνουμε και να κρινόμαστε, να πολεμούμε και να πολεμιόμαστε σα σε ριάλιτι δίχως τέλος!

*Βασιλική Κόρδη

ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΜΜΕ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ