ΔΕΥΤΕΡΑ, 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022 ΣΤΙΣ 7 μ.μ. – Διαδραστικό Παραμύθι στο NISI στις Ράχες!


ΔΕΥΤΈΡΑ, 18 ΙΟΥΛΊΟΥ 2022 ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ. - Διαδραστικό Παραμύθι στο NISI στις Ράχες!

Εκδήλωση από NISI RachesΒιβλιοπωλείο Μαυροειδής και Maria Kaltsi

Ένα παιδικό βιβλίο για τη δύναμη της φιλίας και τα όνειρα από την Μαρία Καλτσή, υπό την αιγίδα του Βιβλιοπωλείου Μαυροειδής!!

Περίληψη:

Δύο μικρά κορίτσια, η Αλίκη και η Μελίτα, μεγαλώνουν μαζί σε ορφανοτροφείο. Η φιλία τους είναι δυνατή, αληθινή, μια σχέση αδερφική. Η ζωή μπορεί να τους φέρθηκε σκληρά από πολύ νωρίς, όμως εκείνες δεν σταμάτησαν ποτέ να ονειρεύονται. Όνειρα χαρούμενα, πολύχρωμα και φωτεινά, όπως ένα ουράνιο τόξο! Γιατί έτσι είναι τα όνειρα κι αν πιστέψουμε σε αυτά θα έρθει η στιγμή που θα βγουν αληθινά, ακόμη κι αν το όνειρο είναι μια τσουλήθρα στο ουράνιο τόξο 🌈
 

Βραβευμένο παιδικό βιβλίο

🥇Α’Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2019 από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (ΕΠΟΚ)
🏅Βραβείο ως βιβλίο χρονιάς 2021 από τον ΕΠΟΚ
Στις 19.00 περιμένουμε τους μικρούς μας φίλους στο Χειροτεχνείον για να περάσουμε όμορφα!

ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ – Του Θάνου Μπλούνα!


ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ - Του Θάνου Μπλούνα!

ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ

Ετοιμαζόμουν να μετακομίσω.

Τα τελευταία χρόνια,
που ήρθαν οι χειμώνες και τα χιόνια,
οι μέρες μου σ’ αυτό το σκοτεινό κελί
ατέλειωτες, μονότονες, ανιαρές
και οι νύχτες μου πικρές, μοναχικές…

Μοναδικές μου αποδράσεις
οι αναμνήσεις για αγάπες μου παλιές
και κάποια όνειρα γλυκά,
που με ταξίδευαν κι αυτά στ’ αλλοτινά!…

Ετοιμαζόμουν να μετακομίσω. …
Θα πήγαινα κάπου αλλού
κι εγώ δεν ήξερα το «πού»!

Θ’ άφηνα πίσω μου
το θλιβερό, μοναχικό «εδώ»
για κάποιο άγνωστο «εκεί»,
μα έστω κι έτσι,
η μετακόμιση θα ήταν
ευπρόσδεκτη αλλαγή.

Ετοιμαζόμουν να μετακομίσω.
Μα ξαφνικά,
εκείνη την ημέρα τη μελαγχολική,
απρόσμενα ήρθες εσύ!

Πρόβαλλαν ήλιοι λαμπεροί τα δυο σου μάτια
κι έγινε λιόλουστη η μέρα η μουντή!
Παράδεισος έμοιαζε πια το θλιβερό μου το κελί!
Γύρω παντού λουλούδια
με χρώματα πολλά κι αρώματα μεθυστικά!

Και στον παράδεισο αυτό,
εμείς οι δυο,
πρωτόπλαστοι,
γευτήκαμε ολόγυμνοι
τα πρώτα μας παράνομα φιλιά,
ενώ οι καρδιές πετούσαν σαν πουλιά
και κελαηδούσαν άηχα
τον «Ύμνο στη χαρά»!

Θάνος ΜπλούναςΘ@νος Μπλ. (Στυλίδα, Νοέμβριος 2021)

«Ολόκληρος μια μνήμη»… – Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Γιώργος Κακουλίδης


«Ολόκληρος μια μνήμη»… – Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Γιώργος Κακουλίδης

Ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο ζωγράφος, ο διανοούμενος, ο στενός συνεργάτης, του “Ριζοσπάστη”, ο δικός μας Γιώργος Κακουλίδης έφυγε σήμερα από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο μετά από πολύχρονη και παλικαρίσια μάχη που έδωσε.

«Τα κείμενα του Γιώργου Κακουλίδη δεν είναι πορσελάνες. Είναι σκληρά διαμάντια, που δεν τα κατεργάζεται με στόχο το κάλλος, αλλά μας τα πετάει στο πρόσωπο. Έχουν μια άγρια, δημιουργική ομορφιά, αλλά και πρακτική αξία…». Αυτά αναγράφονταν στο οπισθόφυλλο της τελευταίας έκδοσης που κυκλοφόρησε, «Καθωσπρέπει Σκέψεις» από τις εκδόσεις «Ερατώ».

Η ποίησή του δε είναι στιλιζαρισμένη και «καθώσπρέπει». Είναι μαχητική και ασυμβίβαστη. Είναι καταγγελτική. Είναι απότομη και δύσκολη, αλλά και «πλασμένη με εικόνες που λάμπουν σαν πετράδια». Μέσα από την ποίησή του μας έμαθε για εκείνο το λουλούδι που μπορεί να «κρατά τον ουρανό». Στέκεται με συμπάθεια μπροστά στον κατατρεγμένο, μπροστά σε ιστορικά πρόσωπα που δεν φοβήθηκαν το τέλος. Άλλωστε, ήταν «ολόκληρος μια μνήμη», όπως έλεγε. «Όλοι έρχονται σε μένα για να τους θυμίσω το παρελθόν. Ακόμα και οι πεθαμένοι μου». Συνέχεια ανάγνωσης “«Ολόκληρος μια μνήμη»… – Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Γιώργος Κακουλίδης”

Αθανασία Παπαδοπούλου: Το παράθυρο και ο κορονοϊός

Αθανασία  Παπαδοπούλου

Η λαϊκή παροιμία λέει: Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Κι όμως όσο κακή φήμη και να έχει ο Μάρτης για το κρύο, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Μάρτης φημίζεται για τον καλύτερο μήνα του χρόνου και ο λόγος; Γιατί η μέρα μεγαλώνει αισθητά καθώς δειλά δειλά το καλοκαιράκι μας “κλείνει το μάτι”.

Φέτος όμως ο Μάρτης του 2020 μας επιφύλασσε μια έκπληξη, ούτε να την πω δεν θέλω, από κ αρχίζει … και μετά το πρώτο κ ήρθε και δεύτερο κ…κορονοϊός-καραντίνα…

Όλη μέρα τη βγάζω στην κουζίνα. Η κουζίνα μου έχει ένα παράθυρο που βλέπει σε δάσος, ευτυχώς έχω την τύχη να ζω στη φύση. Μέχρι πρότινος στο παράθυρο είχα κάτι σκούρες κουρτίνες και μπροστά 4 γλαστράκια, 2 κακτάκια, 2 κυκλαμινάκια. Επίσης μια μπομπονιέρα απ’την εποχή του Νώε και κάτι παλιομοδίτικα διακοσμητικά. Στις 2 άκρες του παραθύρου 2 κεράκια, ξέρετε μωρέ αυτά που τα ανάβουμε το βράδυ εμείς οι ρομαντικοί και ονειροπόλοι και μας κάνουν παρέα! Συνέχεια ανάγνωσης “Αθανασία Παπαδοπούλου: Το παράθυρο και ο κορονοϊός”

«Καίγονται» – Νέο τραγούδι από τους “Χωρίς Ρεφρέν” σε ποίηση Φώτη Αγγουλέ


«Καίγονται» – Νέο τραγούδι από τους “Χωρίς Ρεφρέν” σε ποίηση Φώτη Αγγουλέ

Με τίτλο «Καίγονται» κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο τραγούδι των “Χωρίς Ρεφρέν”. Πρόκειται για μελοποίηση του γνωστού ποιήματος του κομμουνιστή προλετάριου ποιητή Φώτη Αγγουλέ.

Καίγονται

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά.
Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια,
έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια,
κι είναι δεμένοι με τη γη.

Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη,
μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και μια μπουκιά ψωμί,
ιδρώνουν κι απ’ τον ίδρω τους ανθοβολούνε οι κάμποι,
καίγονται κι απ’ τις φλόγες τους φωτίζεται η ζωή.

Φώτης Αγγουλές

Μουσική: Κ. Μουγιάκος – Ερμηνεία: Ζέτα Κολιού / Κ. Μουγιάκος

Ακούστε το τραγούδι στο όμορφο βίντεο που ετοίμασαν οι “Χωρίς Ρεφρέν”:

Ηλεκτρική / ακουστική κιθάρα: Πάρης Παρασίδης
Κλασσική / ακουστική κιθάρα, φυσαρμόνικα, μπουζούκι, ηχογράφηση: Κώστας Μουγιάκος
Προγραμματισμός: Π.Παρασίδης, Κ.Μουγιάκος
Μίξη / mastering: Πάρης Παρασίδης

katiousa.gr

Ανάσταση: Του Κώστα Βάρναλη


 Ανάσταση: Του Κώστα Βάρναλη
Νά τ’ η μεγάλη νύχτα! Καλή νύχτα!
Ψηλά το κυπαρίσσι σε καλεί!
—Έλα, δεν έχεις τίποτα να χάσεις
μάιδε να θυμηθείς και να ξεχάσεις.

Πατρίδα; Πουλημένη στο σφυρί!
Λευτεριά; Με χαλκάδες δεν μπορεί!
Παιδιά; Που τα ’χει ας κλαίει μέχρι θανάτου,
θα ’ναι σκλάβ’ ή προδότες τα ορφανά του!
Είσ’ άδειος ίσκιος μέσα σ’ όλα τ’ άδεια.

 

Δεν είναι τόσο μαύρα τα σκοτάδια
του τάφου, όσο τα φέγγη της ημέρας,
τα φέγγη της σκλαβιάς και της φοβέρας.
Πιο σίχαμ’ απ’ το κάθε γης σκουλήκι,
οι θεόμορφοι δυνάστες σου και λύκοι.

 

Μη λες αφανισμό το θάνατό σου,
αφού δε ζούσες για τον εαυτό σου.
Αν έκανες το χρέος σου στο λαό,
σαν ξεχυθεί με πάθος παλαιό
την πάσαν ατιμία να συνεπάρει,

 

μ’ άλλους πολλούς θα ’χει κι εσέ μπροστάρη.

“Μέχρι να αλλάξει ο άνεμος” το μυθιστόρημα της Μαρίας Λιάσκα – Μαυράκη


"Μέχρι να αλλάξει ο άνεμος"

Κυκλοφορεί το μυθιστόρημα της συγγραφέα Μαρίας Λιάσκα-Μαυράκη (www.marialiaska.gr) με τίτλο “Μέχρι να αλλάξει ο άνεμος”, από τις εκδόσεις “Ωκεανίδα”.

Πρόκειται για ένα σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα, που αφηγείται μια ιστορία αληθινής αγάπης που δεν έσβησε ποτέ, όσα χρόνια κι αν πέρασαν.

Το 1939, στη Λήμνο, ο συνταγματάρχης Πέτρος Αναστασιάδης σώζει από βέβαιο πνιγμό τον ανιψιό της Αθηνάς Θαλίδου, που παραθέριζε στο νησί και διασκέδαζε με ξέγνοιαστες βόλτες και χορούς. Ανάμεσα στον Πέτρο και στην Αθηνά γεννιέται ένας κεραυνοβόλος έρωτας, ενώ τα αεροπλάνα του Χίτλερ πετούν πάνω από την Ισπανία και οι πρώτοι καπνοί έχουν την οσμή του πολέμου, πάνω από τη χρυσή γη της Λήμνου.
Συνέχεια ανάγνωσης ““Μέχρι να αλλάξει ο άνεμος” το μυθιστόρημα της Μαρίας Λιάσκα – Μαυράκη”

Το κόκκινο κοχύλι….της Μαρίας Θεοδοσάκη (Μυθιστόρημα)


Μαρία Θεοδοσάκη
Έρωτας – θάνατος μια ανάσα δρόμος… Κι ανάμεσά τους ο φόβος. Σ’ αυτά τα μονοπάτια θα περπατήσουν οι δύο ήρωες. Ο Πάρης, φανατικός εργένης και φοβικός του έρωτα. Η Άννα συναισθηματική και αυθόρμητη πλην όμως απαγορευμένη, αφού είναι παντρεμένη, με παιδιά.
Ο απρόσμενος και δυνατός έρωτας που βίωσαν έμελλε να γίνει η αρχή για μια δύσκολή πάλη με τον εαυτό τους και τα προσωπικά τους αδιέξοδα. Μια πάλη που το μόνο σίγουρο ήταν ότι θα άφηνε και στους δύο ανεξίτηλο στίγμα… Συνέχεια ανάγνωσης “Το κόκκινο κοχύλι….της Μαρίας Θεοδοσάκη (Μυθιστόρημα)”

Καλωσορίζουμε το νέο βιβλίο της Μαρίας Βλάχου

Νεο βιβλίο κυκλοφόρησε  αυτές τις μέρες η συγγραφέας  Μαρία Βλάχου από τις εκδόσεις Κέδρος με τίτλο Τα “Πέλματα στην αυλή του κόσμου”  και από τις  26 Απριλίου θα είναι σε όλα τα βιβλιοπωλεία!

Η σελίδα μας της εύχεται καλοτάξιδο !

Θα ’ρθει ο καιρός
που με άθικτη ορμή παιδιού
θα καλωσορίσεις γυμνό τον εαυτό σου
στις πέτρες θα ευωδιάζει ο χρόνος
βιολέτες, γαρδένιες, ανθόφυλλα μανταρινιάς
στα δάπεδα θα ιχνογραφούνται
λασπωμένα ίχνη παλαιών
ασύνταχτων ιστοριών.
Υπό αναθεώρηση·
θα ξανασυστηθείς με σένα
φαρδιές σκέψεις ενσαρκωμένες
σε αθώα παιχνίδια
που δεν θέλουν να πεθάνουν.
Πατάς, επιτέλους, την αυλή
κι αυτή γίνεται ο κόσμος όλος
τερπνό φυλαχτό μνήμης
στο λακκάκι του λαιμού στριφογυρνά.

Το δώρο τ’ Αη Βασίλη  


aris

― Έννοια σου μπάρμπα, του είπε ο Άρης τότε, κι αυτά τα παιχνίδια που σου μείνανε δώστα σε μένα να τα μοιράσω στα λεβεντόπαιδα τ’ Αετόπουλά μας. Και του χρόνου σου υπόσχομαι νάχει ξεκαθαρίσει ο δρόμος απ’ τους Γερμανούς και τους προδότες και νάρθεις μ’ όλα σου τα δώρα στην πατρίδα μας.

Το δώρο τ’ Αη Βασίλη», λαϊκό παραμύθι της ΕΠΟΝ, κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 1943 σε δακτυλογραφημένο μονόφυλλο που υπογράφει το Τμήμα Μόρφωσης και Διαφώτισης του Συμβουλίου Περιοχής Στερεάς Ελλάδας της Οργάνωσης (από τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας – ΑΣΚΙ). Ένα σύντομο παραμύθι, που γέννησε η μπαρουτοκαπνισμένη αντάρτισσα μούσα του λαϊκού στρατού, απ’ αυτά που λένε οι μεγάλοι στα παιδιά.Τα Αετόπουλα, μικρά παιδιά στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, δεν μεγάλωσαν βέβαια με παραμύθια. Συνέχεια ανάγνωσης “Το δώρο τ’ Αη Βασίλη  “